“We werden dagelijks in de zaal gekleineerd en uitgescholden. Het was nooit goed genoeg voor hem.” Dit zei Suzanne Harmes afgelopen woensdag bij Knevel en Van den Brink. Ze zat daar samen met haar vroegere collega Gabriëlla Wammes om te vertellen over de, naar hun zeggen, psychische mishandeling door Frank Louter, de turncoach uit hun jeugd. Na het hele verhaal te hebben gehoord geloof ik niet dat er sprake is geweest van mishandeling.
Toen ik las dat beide dames bij de EO-heren zouden aanschuiven, en vooral wat ze zouden gaan vertellen, was ik zeer benieuwd. Want mishandeling is natuurlijk niet zomaar iets. Zoals vrijwel iedereen ben ik sensatiebewust en wilde ik dolgraag weten op wat voor manier ze dan mishandeld waren. Uiteraard niet omdat ik daar op zou kicken of iets dergelijks, maar puur uit oprechte nieuwsgierigheid.
Maar dat viel uiteindelijk erg tegen. “Het woord kutwijf is wel eens naar voren gekomen”, zei Wammes. “Er werd van één kant opdrachten gegeven en de trainer duldde geen tegenspraak”, voegde Harmes toe. Ja, en waar is die mishandeling dan? Misschien is ‘kutwijf’ niet iets om te roepen als trainer, maar mishandeling is iets heel anders. Daarnaast is een trainer er simpelweg om jou te vertellen hoe je moet trainen om beter te worden. Dat Louter geen tegenspraak duldt van meisjes in de puberteit, lijkt me logisch. Hij werd betaald om ze beter te maken. Dat gebeurt dan ook gewoon op zijn manier.
Een ander punt wat genoemd werd is nog lachwekkender: “Hij verbood ons dingen, zoals patat eten.” Is dat dan zo gek, dames? Je bent bezig om topsporter te worden, en dat gaat niet zonder een goed voedingspatroon. Even later zei Harmes dat ze ondanks alles toch verder wilde, want ze wilde naar WK’s en de Olympische Spelen. Een mooi streven, maar dan zou ik toch maar naar je trainer luisteren en die patat laten staan. Dat hoort nu eenmaal bij topsport.
Gelukkig werd Louter door de EO een kans gegund om op deze onzin te reageren. “Ik was een strenge trainer en heb hen de topsportwetten voorgehouden, zoals trainingsijver, arbeids-rust-verhouding en gezonde voeding. Met name in het beeld dat Suzanne schetst herken ik me niet; ze heeft een grote fantasie”, aldus Louter.
Harmes gaf Louter onbedoeld volkomen gelijk: “Ik was altijd het moeilijke meisje, stond sterk in m’n schoenen en kon veel hebben. Dat was voor hem nog een punt om meer op mij in te spelen.” Haar grote fantasie komt wat mij betreft hier heel duidelijk tot uiting. Hoe weet je als jong tienermeisje dat de trainer jou extra hard aanpakt, omdat je een moeilijk meisje bent? Ik geloof er niet in dat je zoiets op dat moment merkt. En daarmee geloof ik het hele verhaal over mishandeling niet.
Reacties op dit bericht
quote:"Ik was altijd ... in te spelen."Harmes gaf Louter onbedoeld volkomen gelijk: "Ik was altijd het moeilijke meisje, stond sterk in m'n schoenen en kon veel hebben. Dat was voor hem nog een punt om meer op mij in te spelen." Haar grote fantasie komt wat mij betreft hier heel duidelijk tot uiting. Hoe weet je als jong tienermeisje dat de trainer jou extra hard aanpakt, omdat je een moeilijk meisje bent? Ik geloof er niet in dat je zoiets op dat moment merkt.
quote:Patat weigeren is mishandeling?! Mijn god, waar gaan we in dit land heen. Een klap geven is mishandeling. Verbaal kleineren kan misschien onder psychologische mishandeling vallen (maar dan wordt het al vager), maar iemand die ambities heeft om met de olympische spelen mee te doen aan haar dieet houden is absoluut geen mishandeling. Tuurlijk moet je de menselijke kant zien, maar het zijn pubers, kinderen zoals jij zegt, en soms heb je die gewoon te bevelen wat ze niet willen, voor hun eigen best.Op zaterdag 3 september 2011 @ 20:10 schreef Rikketik het volgende:
[..]
"Ik was altijd ... in te spelen."
Zei Harmes dit bij Knevel & Van den Brink? Zo ja: waaruit blijkt dat ze dat besef gedurende haar tienerjaren al had en dit niet wijsheid achteraf is?
Wat de mishandeling betreft: Ik vind dat je Harmes' woorden wel erg makkelijk afdoet als "onzin". Louter geloof je echter direct op zijn mooie blauwe ogen. Wat mij betreft kan hij met de beste intenties en volledig binnen de grenzen van het wettelijk toelaatbare gehandeld hebben, maar we hebben het hier over meisjes van tien tot zestien jaar. Als je gedurende een periode van zes jaar als kwetsbare puber elke dag hard aangepakt wordt, de wetten van de topsport moet naleven en constant onder grote druk staat, dan kan ik mij voorstellen dat je een dergelijke aanpak als mishandeling gaat opvatten.
Een trainer moet zowel oog voor de sportieve als voor de menselijke kant van zijn pupil hebben. Zéker als het om kinderen gaat. Wat dat betreft vind ik het punt "we mochten geen patat eten" veelzeggend. Meiden van tien tot zestien jaar een patatje weigeren onder het mom "je bent bezig topsporter te worden", dat is naar mijn mening wel degelijk een vorm van mishandeling.
quote:De patat was bedoeld als een metafoor voor de menselijke benadering die bij Louter ontbrak. Volgens mij zijn wij het ook gewoon eens met elkaar. Soms moeten pubers, kinderen, gewoon doen wat ze gevraagd wordt, maar je moet als trainer ook de menselijke kant blijven zien. Louter heeft zich weliswaar niet schuldig gemaakt aan pure, fysieke mishandeling, maar van psychologische mishandeling kan wel degelijk sprake zijn. Misschien nog niet eens volgens de wet, maar wel volgens de perceptie van de turnsters. Dat moet je serieus nemen, vind ik.Op zaterdag 3 september 2011 @ 20:35 schreef andrew.koster het volgende:
[..]
Patat weigeren is mishandeling?! Mijn god, waar gaan we in dit land heen. Een klap geven is mishandeling. Verbaal kleineren kan misschien onder psychologische mishandeling vallen (maar dan wordt het al vager), maar iemand die ambities heeft om met de olympische spelen mee te doen aan haar dieet houden is absoluut geen mishandeling. Tuurlijk moet je de menselijke kant zien, maar het zijn pubers, kinderen zoals jij zegt, en soms heb je die gewoon te bevelen wat ze niet willen, voor hun eigen best.
quote:Begrijpend lezen is wat lastig? Verbaal geweld keur ik af en zulke dingen mag je natuurlijk nooit zeggen. Vooral niet als meester tegen een pupil. Maar mishandeling is het niet direct, daar weten we gewoon te weinig van de situatie voor. Gezien de rest van het verhaal klinkt dit meer als een eenmalige misstap die naderhand is opgeblazen door mevr. Harmes. Het is natuurlijk altijd een lastige situatie: enerszijds topsporter en anderzijds puber. Of de trainer hier het juiste balans in kon vinden betwijfel ik bij het lezen van haar verhaal, maar om dit nu direct als misbruik te bestempelen en zijn persoon en carriere te vernietigen gaat wel heel ver. Vooral gezien de verwaandheid van de klachten (op de "kutwijf" uitspatting na): geen patat, onherroepelijk en zonder tegenspraak de opdrachten uitvoeren. Tja, daar is het een trainer voor.Op zondag 4 september 2011 @ 00:39 schreef Rayo het volgende:
[..]
Dus jij had haar ook gewoon voor kutwijf uitgescholden?
©1999-2012 FOK! INTERNET SITES | algemene voorwaarden
