Dit zijn alle columns die Stefan (SunChaser) voor FOK! geschreven heeft. Klik op de link rechtsonder de intro om de column te lezen.
Oké, om te beginnen: ik ben nog nooit op wintersport geweest en mits ik ooit wordt uitgenodigd om geheel op andermans kosten naar de bergen af te reizen zal ik nooit op wintersport gaan. Ik weet namelijk zeker dat dit niks voor mij is
Opvallend is vooral dat het de iets dikkere mensen of de ex-dikke mens zich het meest afzetten tegen nog dikkere mensen. Zij spiegelen zich aan de persoon die nog dikker is dan zij zijn (geweest) om zich beter te voelen. Natuurlijk, er zijn mensen die oprecht het beste met je voor hebben, maar die zijn ook op één hand te tellen. Maar in feite kun je stellen dat ietwat mollige mensen en ex dikke mensen het fanatiekst zijn. Net als exrokers
PAS OP SPOILERS! In den beginne was er seizoen 1 van Heroes. Een vernieuwende serie rond mensen die van de ene op de andere dag merken dat ze superkrachten hebben. Zoiets als in de X-Men maar dan net iets anders. Geen mutanten maar mensen als jij en ik die tijd kunnen stilzetten, onsterfelijk zijn, kunnen vliegen of de toekomst kunnen schilderen.
Een waar fenomeen was geboren. Helaas is de serie inmiddels verkracht.
Er zijn niet veel dagen dat ik me echt realiseer dat ik een dikke Molukker ben. Als ik in de spiegel kijk, wat ik niet heel erg vaak doe behalve om te kijken of mijn haar goed zit, dan zie ik uiteraard dat ik te dik ben. Maar in mijn hoofd voel ik me eigenlijk slank. Daarom heb ik waarschijnlijk geen enkel probleem met mijn overgewicht.
Daarom ga ik zelf door op de zondagmiddag met een nieuwe reeks columns onder de titel 'De Dikke Molukker'. Een titel die de lading aardig dekt. Uiteraard weet ik al een hele tijd dat ik inderdaad een dikke Molukker ben en sommigen noemen mij ook al zo, maar ik ga eens naar mezelf kijken om te proberen te achterhalen waarom ik dik ben en vooral wat ik er aan zou kunnen doen. Uiteraard zal ik de wereld en de actualiteit hierin op de voet blijven volgen.
Ik deed vanochtend iets dat ik bijna nooit doe. Op de kalender kijken. Ik weet eigenlijk altijd wat voor dag het is en zelf hoe laat het is zonder klok te kijken. Ik draag dan ook nooit een horloge, ik kan die dingen niet verdragen. Maar goed, ik keek op de kalender en besefte ineens dat het al november is. November! Voor mijn gevoel is het jaar net begonnen. Waar is 2008 gebleven?
Wat ik me de afgelopen vier jaar wel eens heb afgevraagd is of Van Gogh het allemaal waard vond. Zijn dood heeft de Nederlandse en Marokkaanse gemeenschap niet echt dichter bij elkaar gebracht. Sterker nog, de moslims die hij hekelde stoken nog steeds het vuur op in de moskee, de Marokkanen die hij aanpakte maken nog steeds de boel onveilig in Utrecht, Gouda of waar dan ook in Nederland.
Ik besef overigens dat ik nu klink als een zure Scrooge. Dat ben ik echter niet. Ik geef graag geld uit. Maar pretparken daar zie ik gewoon de lol niet zo snel in. Ik ga dan ook zelden. Laatst vertelde ik je van Disneyland Parijs, maar tussen Disneyland en het laatste pretpark dat ik bezocht zit zestien jaar. Toen was ik met een vriendinnetje naar de Efteling en het enige waar ik toen mee bezig was, was het verzinnen hoe ik haar daar ergens kon neuken.
Anyway, ik trok de cd van een nieuwsgroep en luisterde in mijn auto. Ik kan je zeggen, Mayonaise voor de Ziel lijkt helemaal niet op zijn eerste album. Ik werd erg blij verrast door melodieuze samples, vette beats en prima teksten. De nummers zitten vol funky riedeltjes en ze doen me ergens denken aan de nummers van Moby op het album Play. Oude nummers vloeien naadloos over in moderne hiphop.
Los van elkaar en op twee verschillende momenten en ook nog in verschillende landen zijn Jörg Haider en Ernst-Paul Hasselbach verongelukt. Ze waren dus niet aan het carpoolen. Nee, deze twee ongelukken hebben niks met elkaar te maken.
Het meest opmerkelijke dit weekend is wel ene Otto die zijn zelfmoord aankondigde bij Giel Beelen. Hijzelf noemde het euthanasie, maar het werd me niet helemaal duidelijk of een arts nou de dodelijke injectie zou geven of dat hijzelf een overdosis zou nemen. Hoe dan ook, in feite is euthanasie gelegaliseerde dan wel gedoogde zelfmoord.
Danny,
gefeliciteerd met negen jaar FOK!
Het dieptepunt aan ouwehoeren is Wendy van Dijk. Deze dame die ooit in het dansensemble van Hattaway zat (What is Love? Baby Don’t Hurt Me) heeft zich opgewerkt van aangeefster bij Wie Ben Ik tot een presentatrice die live-shows mag presenteren. Ze is gegroeid in haar vak, maar helaas, het publiek is niet meegegroeid.
Wat men in Wendy van Dijk ziet is mij dan ook een raadsel
Disneyland beleven is er in geloven. Nu heb ik een grote fantasie maar ik kon me toch niet aan de indruk onttrekken dat het personeel er niet erg in gelooft. Overal zag je zure en ongeïnteresseerde blikken, vermoeid bijna om weer tienduizenden debielen die een dagje Disney doen. Ik kan me er wel iets bij voorstellen en het blijven Fransen, maar wat meer glimlachen zou het personeel niet misstaan.
Deze week bestaat BNN 10 jaar en dat zullen we weten ook. Wanneer je de tv ook maar aanzet zie je Marjan Poot, de moeder van Bart de Graaff, vertellen dat ze Bart zo mist en dat hij haar leven was. Bart is nu meer dan zes jaar dood maar zijn moeder is nog steeds een Italiaanse weduwe, nog net niet in zwart gekleed met zonnebril. Natuurlijk allemaal prima, de band die zij had met de dwerg had ik niet, dus ik heb makkelijk praten, maar enigszins ongezond komt het wel op mij over
Bij het uitruimen van mijn gangkast kwam ik een doos met cassettebandjes tegen. Een golf van melancholie overspoelde me toen ik de tapes weer in mijn handen had. Zolang is het niet geleden dat elke stereotoren nog cassettebandjes kon afspelen. Ik heb in mijn tienerjaren en daarna wel achttien walkmans versleten. Muziekdragers uit lang vervlogen tijden, zou je meimerend kunnen zeggen. Of ouwe meuk, want dat is het ook. Toch koester ik de herinneringen aan de cassettebandjes.
Ik weet dat t nog vroeg is en op nuchtere maag aan patat denken is niet iets dat je dagelijks doet. Nee in de ochtend denk je aan broodjes en koffie. De reden dat ik het er over heb is omdat de FOK! poll eindelijk heeft aangetoond dat er meer mensen zijn die patat zeggen dan friet. Sinds jaar en dag woedt er een discussie op het forum over hoe je een gefrituurd aardappelstokje nu noemt. Is het patat, naar potatoe? Of is het friet, naar de frituur? Uiteraard is het gewoon patat
Nee, voor huilies moet je bij de homo’s zijn. Man of man, wat kunnen die nichten zeiken. Onlangs hebben ze geklaagd tegen een Snickersreclame met Mr. T, je weet wel, die gespierde neger met kettingen in The A-team. Zoals je wellicht weet maakt hij, leunend op zijn BA Baracus imago, reclame voor Snickers. Echte mannen eten deze reep is zijn motto.
Ik weet dat ik laat ben, erg laat, al negen jaar geleden begon HBO met de serie The Sopranos. Een serie over een familie rond een maffiafamilie waarvan de baas depressief is en wiens kinderen in de puberteit zitten. Tussen de huiselijke scènes door zien we de baas bij de psychiater zitten of weer eens iemand afmaken. En aan deze wereldwijd bejubelde serie ben ik twee maand geleden pas begonnen. En dat terwijl ik de serie al zeker een half jaar compleet op de plank had staan.
Wat fijn dat ik officieel columnist ben nu ik op wikipedia sta. En wat fijn dat je nu tot 2998 hebt om te rectificeren. Je kunt zeggen van Yvonne wat je wilt maar ze gunt je in ieder geval een onbezorgde oude dag, de claim van honderduizend euro kun je in een wekelijkse termijn van nog geen twee euro betalen. Gezien de inflatie betaal je over pakweg achthonderd jaar nog slechts vijf cent. Als we dan nog euro’s hebben aangezien de Yen steeds sterker wordt. Opmerkelijk overigens dat Yvonne aan de lopende band mensen ten onrechte lastert en ze daar nog geen een keer honderduizend euro voor heeft hoeven neer te leggen.
Ligt het aan mij of is het een hype om pedofiel te zijn? Je kunt geen krant openslaan of er is wel een pedobericht. De ene keer is een rechter of andere ambtbekleder veroordeeld voor kinderporno of pedofilie, de andere keer heb je een debiel die in filmpjes op internet zegt dat hij jongens van zes zo geil vindt. En dan vind hij het raar dat zijn baas hem ontslaat. Hoe dan ook, ik sla de hype even over, ik vond het oké mee te doen aan de Metroman hype en ik heb zelfs nog een uurtje The Sercret uitgeprobeerd toen ik parkeerplek nodig had in het centrum van Amsterdam, maar dit gaat me te ver.
Ik heb altijd geroepen: trouwen is voor mietjes. Ik herinner me dat ik tien jaar oud was en op het schoolplein het zinnetje hoorde: verliefd, verloofd, verloren. Dat gevoel ben ik nooit kwijtgeraakt. En als ik dan weer een stelletje zie op het gemeentehuis, zij een verdwaasde blik van gelukzaligheid, hij in een apenpak met een blik van ‘voor mij had dit allemaal niet gehoeven’, dan roep ik het weer. Maar op de een of andere manier ben ik afgelopen week in het Trouwtopic op het Forum beland
Overigens is Sensation White het nieuwe evenement voor het hele gezin. Vannacht was het op televisie, hoewel ik daar snel mee klaar was. Trance is best leuke muziek op zijn tijd, maar helaas had BNN bedacht dat Sander Lantinga elke vier minuten als een mislukte Mental Theo het publiek in moest.
Het is dan weer enorm grappig om te zien dat op zo’n moment half FOK! een persoonlijke kennis van Boulahrouz lijkt te zijn. Ik moest me schamen, de titel was niet belangrijk vergeleken met dit leed, het voetbal is maar een spelletje en ik mocht van sommigen dood of op zijn minst hetzelfde meemaken. Diezelfde hypocriete debielen hebben vanavond weer met hun brulshirt aan en de Trom Pet op naar de televisie staan schreeuwen, dronken en ongenuanceerd.
Vorige week had jij een welbestede zondag, deze week heb ik dat. Ik ben niet alleen mijn bedrijfsauto aan het leegruimen omdat ik morgen een nieuwe Volkswagen Polo krijg, maar ik zit vanmiddag ook met mn reet in het Phillips Stadion. Niet om naar PSV te koekeloeren maar om Guusje Meeuwis te zien optreden. Ik ben uitgenodigd om in een afgehuurd restaurant met zitplaatsen naar onze Brabantse troubadour te kijken en luisteren. Je snapt dat deze jongen al de hele dag teksten uit zn hoofd aan het leren is. Kedeng kedeng, hoe hoeeeeeee.
En, heb jij nog meegedaan aan de Nacht van de Fooi vorig weekeinde of is het compleet langs je heengegaan? Ikzelf wist niks van een nacht van de fooi. Maar ik las er een dag later over. Een heleboel cafés en restaurants in Nederland gaven hun fooi aan het goede doel. De opbrengst: 110.000 euro, oftewel er werd 55.000 euro fooi gegeven want het bedrag werd verdubbeld. Ik moet zeggen, een heel bedrag om weg te geven als fooi. Geef jij fooi? Ik lang niet altijd, ik zie namelijk het nut niet van fooi geven.
Gefeliciteerd met je overwinning op Peter-Vincent Schuld. Heeft je vast veel energie gekost maar dan heb je ook wat. Heb je het nog gevierd of heb je eindelijk weer eens lekker geslapen? Of allebei? Lijkt me lastig, die gelukszoekers. Dan kun je beter die gelukszoekers hebben die meededen aan Holland’s Got Talent. Vond het weer wat anders, aangenaam ook. Weer wat anders dan die huppelkutjes die denkend at ze de nieuwe Madonna zijn.
Zo, na 20 maanden zit de Gouden Kooi erop. Ik moet zeggen dat ik werkelijk geen een aflevering heb gezien. Toch ken ik de Gouden Kooi en de bewoners, althans een paar. Natasia, de vrouw van Bokito, was natuurlijk het bekendst. Haar kinderen noemden Gordon een homo, haar vriend ging er vandoor met de huisraad en ze kon verschrikkelijk hard schreeuwen. Huub is een soort psychopaat die achter dikke tralies moet en Jaap werd bekend als kotsende terrorist.
Kijk, dat een imam aangifte doet snap ik nog wel. Nederlanders kunnen ook aangifte doen tegen haatzaaiende imams omdat ze roepen dat je homo’s met het hoofd naar beneden van een dak moet gooien of dat Ayaan Hirsi Ali kanker op haar tong moet krijgen. Wat ik alleen niet snap is dat de imams vrijuit gaan en dat een cartoonist drie jaar na dato wordt opgepakt en vastgezet.
Wel opvallend is dat het vooral meisje-meisjes zijn die zo paraderen. Lange haren, kort topje, nog korter rokje, tasje, hakjes. En dat ziet er geil uit, zeker, vooral als ze fietsen en je een glimp opvangt van een wit of anders gekleurd slipje. Helaas heb ik nog nooit een sliploos meisje gespot. Upskirt, downblouse, maak me gek.
Ik mail je vanuit zonnig Portugal waar de zon schijnt en het 22 graden is. Sterker nog, ik schrijf aan de rand van het zwembad, gelegen op een berg tussen appelbomen en op een paar kilometer afstand de zee. Drie kwartier de andere kant op ligt Lissabon.
Zei Ruud niet altijd: ‘Laje nie gek makuh!’ Nou, dat dus. Heb jij je overigens we eens afgevraagd wat hoe het raadsel FOK! nu eigenlijk in elkaar zit? Is het succes te danken aan een specifieke subsite, bijvoorbeeld het Forum, de Frontpage, FOK!sport, of is het een combinatie van alle onderdelen bij elkaar?
Ik snap niet dat Dakota Fanning een veelgevraagde actrice is. Dakota Fanning is de Antichrist, de Damian van Hollywood. Ze ziet eruit alsof ze dertig is en ze praat alsof ze tachtig is. Ik heb heel lang gedacht dat Dakota die ziekte had, dat kinderen eruit zien als bejaarden, maar dat is dus gewoon haar hoofd. Dakota verpest altijd de film.
Hoe dan ook, 37 alweer dus. Ik ben nu vier maanden 37 en het voelt vreemd zo de veertig die jouw kant uitkomt. Lang zal je leven maar toch weer een jaartje minder. 37, voel jij je al zo? Ik helemaal niet. Ik voel me net 20. Hoewel het leven nu veel leuker is dan toen ik 20 was. In elk opzicht. Ik heb geen problemen met ouder worden. Ik ben momenteel te dik maar vooralsnog gezond, meer dan toen ik 20 was. Het enige nadeel van ouder worden is dat het niet te vermijden is dat er mensen om je heen zijn die ziek worden of doodgaan.
Nu wil het toeval dat Mann in Amerika woont en je voelt hem al: haar foto’s werden gezien als kinderporno. Wat natuurlijk onzin is, porno is immers een seksuele handeling dan wel het onnatuurlijk in beeld brengen van geslachtsdelen. Maar in de jaren negentig, toen Mann haar familieserie maakte en Nederland nog niet zo moeilijk deed over bloot, werd ze verguisd door critici.
Hetzelfde gold en geldt voor Jock Sturges
Herinner jij je jouw eerste videorecorder nog? Ik wel. Vrienden van mij hadden er al thuis een staan, toen nog gekocht voor 2400 gulden. VHS Koop video’s bestonden nog niet en videoverhuurwinkels nog amper. De eerste video die we in huis haalden was een VHS Player die je voor 25 gulden kon huren inclusief 3 VHS banden. We haalden die bij een benzinepomp en hadden keuze uit films als de Canonballrun, Dirty Harry en Police Academy 1 en 2. Ik weet nog dat we wel een uur bezig waren om het signaal van de Videoplayer te vinden.
Ik schrijf je terwijl het klamme angstzweet nog langs mijn rug naar beneden loopt. Ik schrik net wakker uit een nachtmerrie. Ik droomde namelijk dat ik in een meubelboulevard zat opgesloten met massa’s mensen die allemaal tegelijkertijd dezelfde boekenkast wilde kopen. En ik stond achterin de rij. Wat zou dat betekenen denk je, deze droom? Feit is dat ik een enorme tyfushekel heb aan meubelboulevards in het algemeen en Ikea in het bijzonder.
Danny, ik zal het maar eerlijk zeggen, sinds een aantal dagen ben ik zwaar aan mezelf gaan twijfelen. Ging ik altijd vrolijk door het leven als een kruising tussen Willy Wartaal en Jaap van de Gouden Kooi, was ik altijd in voor een geintje of iets anders waar ik vrolijk van word… nu ben ik een wrak. Ja, je mag gerust weten dat ik er vreselijk doorheen zit. En ik had mijn zaakjes altijd zo goed op orde. Was lekker bezig met mijn werk en met FOK!tv en columns schrijven. In een keer is dat allemaal verdwenen. En dat komt door Johnny de Mol.
Danny, ik weet niet hoe het in de ochtendspits in Zwolle is, maar ik de Randstad staat elke ochtend en elke avond vol met files. Ik heb me laten vertellen dat we in 2006 45 miljoen uur in de file stonden. 45 miljoen uur. Dat is 5136,9863013698630136986301369863 jaar, tenminste, dat is wat ik op mijn Casio heb uitgerekend.
Ik zal hier niet vertellen dat het vreemd is dat Smurfen jarenlang met zijn allen in dat paddestoeltjesdorp woonden zonder dat er een vrouw was. Waarschijnlijk was het gewoon een homocommune die werd geleid door de baardhomo met zijn grote smurf.
Ik dacht, laat ik maar eens een mail sturen. Heb er even de tijd voor aangezien de Nieuwe Uri Geller hier opstaat. Wat een vreselijk kutprogramma is dat zeg. In het voorbijgaan naar de keuken voor een biertje zag ik een of andere lelijke bleke dunne man met een paardenstaart en dikke oogschaduw.
Over Rotterdammers gesproken: schokkend dat Rotterdammers minder lang leven dan andere Nederlanders. Ben je daarom naar Zwolle verhuist? Want daar is natuurlijk geen reet te doen en ga je slechts dood van ouderdom of verveling. Ik heb overigens óók in Zwolle gewoond, namelijk van mijn tweede tot vierde jaar.
Ik zit hier snotterend en sniffend achter mijn peecee. Net als heel Nederland. Ik ben ziek, mijn ogen tranen en heb nergens zin an. Hoe dat komt? Ik heb een enorme hooikoortsaanval. In februari, hoor ik je denken. Inderdaad, in fucking februari.
Vandaag is het 25 jaar geleden dat Jackson zijn elpee Thriller uitbracht. Het was zo’n beetje mijn kennismaking met de popmuziek en Jackson vestigde definitief zijn naam als soloartiest. Als geen ander wist hij deze elpee in de markt te zetten.
Alaaf. En hoe leeft carnaval in Zwolle? Hier in Leiden gelukkig niet. Helaas ben ik er niet aan ontkomen. Je weet dat ik vorige week in Maastricht was, nou, daar ademen ze Carnaval. Die Limbo’s draaien alleen maar dat dweilorkestmuziek, sterker nog, ze zingen het gewoon op straat
Ikzelf heb amper tijd gehad voor porno deze week. De afgelopen week heb ik namelijk ruim 1000 kilometer gereden. Het grootste gedeelte naar Maastricht en (gelukkig weer) terug. Ik weet niet of je ooit in Maastricht bent geweest, maar het is een pokke-eind weg.
Anyway, voor de rest is er deze week alleen maar goed nieuws te melden, heb jij dat ook gemerkt? Het was de week van de sletjes en dat is voor ons laat dertigers natuurlijk alleen maar prettig. Als eerste konden we natuurlijk niet een om Britney. Zoals je hebt gelezen is ze de voogdij zo’n beetje kwijt, dat betekent dat ze nog meer tijd heeft om te feesten en de cokehoer te spelen
Alleereerst mijn excuses dat ik vanochtend niet volgens afspraak voor je deur stond om 5 uur. Ik weet dat je je enorm had verheugd op een ochtendje vissen bij het Tjeukemeer, maar ik heb me stomweg verslapen. Echt, gebeurt me zelden en ik heb ook geen smoes. Ik ging gewoon te laat slapen. Dat komt zo, ik had een film gehuurd, ja je leest het goed: gehuurd, over het leven van Edith Piaf.
Het jaar is trouwens nog niet koud begonnen en de showbizz staat alweer op zijn kop. Natuurlijk hadden we de uitslag van de meest sexy vegetariërs, Monique van der Werf en Guido Weijers. Ik weet niet hoe erg vegetariërs aan aderverkalking leiden maar Guido Weijers een sexy man?
Hier komt vanaf nu een column
Ik deel jouw mening dat carbid paupervuurwerk is niet helemaal. Het is boerenvuurwerk, vind ik. Vuurwerk dat boeren kopen omdat het zo goedkoop is en ze hun geld kunnen sparen om een keer per jaar naar Amsterdam af te reizen waar ze massaal naar de hoeren gaan.
Zoals elk jaar hield FOK! in samenwerking met de NCRV en Sp!ts een kerstverhalenwedstrijd. Het winnende verhaal van 2007 is De Kameel van Eva Keuris. FOK! presenteert met trots het complete verhaal.
In al mijn creativiteit heb ik dé manier gevonden om rijk te worden. Namelijk een SMS dienst. Ja, ik weet het, het is origineel en daarom gaat het ook een hit worden. We introduceren dat mensen Witte Neger naar 0900 FOK! moeten SMS’en, à ¤ 1,50, en voor elke SMS bannen we een trailertrashjosti van FOK!.
En heb je het al gemerkt Danny? Deze maand is het weer goededoelentijd. Vanmiddag liep ik over de Haarlemmerstraat in Leiden en daar stond een heuse Heilssoldaat. Ik heb zestig cent uit mijn zak gevist en in zijn pot gestopt. Mijn geweten is weer gesust.
Welkom 200.000-ste FOK!user. Of beter gezegd: FOK!-newbie. Want jij hebt je zojuist begeven in een poel des verderf, waarbij je omringd bent door puisterige pubers die niets anders doen dan masturberen en reageren op nieuws over Geert Wilders.
Nou, we hebben het voor elkaar hoor met zijn allen. Het duurde nog geen drie a vier weken en de opvolger van Crediteuren Debiteuren ‘Goeiesmorges deze smorgen mijnheer Jos’ is een nationale hype. Heel Nederland bestelt bij de visboer een kliklo inktvip en snel want het is een sproetje.
Maar wie pas echt feestvieren zijn de winkels, Jetix, de Gebroeders Ko en al die andere commerciële kutproducten rond die ouwe gek uit Spanje. Ja, jank maar. Ik zal het wel allemaal negatief bekijken, net als sommige van mijn collega-schrijvers. Maar die hele hype rond Sinterklaas mag vandaag nog ophoeren. Nee, niet morgen, nu!
Vraagje? Waarom is december altijd de drukste maand van het jaar? Er gebeurt zoveel, er moet zoveel en er is zo weinig tijd. Het is eigenlijk te gek voor woorden dat december zo kenkerdruk is. Terwijl er maanden bijzitten waar geen ene reet gebeurt.
3.14 uur: Shoarma boer bellen F5 F5 Shoarma boer uitschelden voor geitenneuker omdat hij niet meer bezorgt om dit tijdstip...
F5
Jij en ik weten natuurlijk al lang dat de gemeente Amsterdam af wil van alle prostitutie. De afgelopen maanden zijn er al vele ramen gesloten en dat gaat net zo lang door tot de Wallen zijn omgetoverd tot een fijne plek waar nonnetjes kunnen leven.
Je had het hete nieuws vast al gehoord in de media, maar het is waar. Roef is mijn seksslaaf. Het zorgde voor nogal wat beroering in media en terecht. Roef is dé muzikale belofte van de toekomst. Vergeet de Toppers, Jan Smit en Borsato. Roef gaat straks wel 100x de ArenA vullen.
1 november 2004. In Amsterdam schreef Mohammed een brief. Hij wist precies wat erin moest staan, de tekst had hij wel duizend keer in zijn hoofd geschreven en nu vloeiden de woorden als vanzelf op het papier. Hij las het nog een keer over en wist dat het goed was.
Zoals dat Televiziergala. Wat een aanfluiting weer, Oscars in de polder zeg maar. Ze hebben Nelleke van de Krogt speciaal uit het bejaardentehuis gehaald om te presenteren met een homo die elk jaar meer op Jos Brink gaat lijken.
Opgeschoten reljeugd die zich verveelt nu de Ramadan is afgelopen. Meestal gingen ze naar Pathé om daar films te verstieren door hard te roepen en mensen uit te dagen en popcorn te gooien. Ik heb wel meegemaakt dat de halve zaal in de City ging klagen en er toch geen personeel kwam
Wolkers: kunstenaar, schrijver, beeldhouwer, tuinman en seksuoloog. Seksuoloog? Ja, want Wolkers leerde Nederland neuken. Zijn Turks Fruit is een ode aan de liefde in al zijn ruwe vormen.
Ik vergeet overigens nog een lijk. Die wie in de tuin van Wendy van Dijk, Georgina Verbaan en Jort Kelder werd gevonden. De persoon blijkt grotendeels verbrand. Eerst dacht ik dat het Sander Lantinga was tijdens een jammerlijk mislukte Try Before You Die-stunt.
Landal Greenparcs. Toen ik dat las heb ik een half uur in mijn broek gezeken van het lachen. Man, als ik jou ergens niet kan plaatsen is het in een familiekamp a la Center Parcs. Jij zit toch net als ik liever 24/7 achter je pc te FOK!ken.
Je bent vandaag ACHT! Nouja, officieel morgen. Officieus acht jaar en een paar maanden. Ik wil zou je in deze mail daarom een achttal vragen met een paar subvragen willen stellen. Omdat ik nieuwsgierig ben, komen ze.
Nu zal ik eerst vertellen wat ik dacht wat Venetië was: een romantische stad, ongerept, geen verkeer, af en toe een gondelier die jou en je partner ‘O SoleMio’ toezingt tegen de koperen ondergaande zon in een met kaarslicht verlicht en krap kanaaltje. Daarna eet je pizza met een strijkkwartet naast je tafel terwijl je uitkijkt naar een van de mooie paleizen in de drijvende stad.
Dit is de werkelijkheid...
Ten eerste mijn oprechte excuses voor het verkeerd verzenden van mijn mail aan jou en Linda de Mol. Het ergste is nog wel dat in de mail die voor jou was bedoeld maar die dus bij Linda in dr inboxje terechtkwam ik uitwijdde over mijn prostaatklachten. Kijk, aan jou kan ik zoiets delicaats best toevertrouwen, maar nu Linda over deze pijnlijke gegevens beschikt ben ik bang dat het straks breed wordt uitgemeten in de bladen.
Of ik een stukje wilde schrijven over 11 september, of zoals we zo hip zeggen: Nain El-effen. Ik dacht meteen: waarom? Want dat denk ik bij alles wat me wordt gevraagd. Waarom. Waarom vraagt iemand dat aan me. Wat heb ik er zelf aan. Hoeveel tijd kost het me. Heb ik er zin in? Waarom?
Ik ben verdrietig Linda. En daarom weet ik ook niet hoe ik deze brief aan je moet beginnen. In een week maakte mijn hart een sprongetje van vreugde en trapje hem net zo hard weer de grond in. Ik ben kapot, ten einde raad.
Thuis zijn wij tegenwoordig druk bezig, niet met koken of neuken maar met Mabelen. Oftewel lekker kloten met Wiki vanachter je pc. Het is ook pas sinds deze week dat ik me in Wikipedia heb verdiept. Ik kwam de site wel eens tegen onder het Googelen. Als je bijvoorbeeld Karl Noten op Google intypt is de eerste pagina een Wikipediaverwijzing naar onze kindervriend.
Heb je ooit gehoord van Cindy Hoetmer? Cindy Hoetmer is een columnist en schrijfster van boeken. Haar boeken ken ik niet maar haar columns wel. Tegenwoordig schrijft ze wekelijks in de Nieuwe Revu waar ik heel toevallig ook een abbonement op heb. Dat is niet vanwege Cindy Hoetmer, maar omdat mijn vriendin me het cadeau gaf voor mijn verjaardag. Als ze zou weten dat ik fantaseer over Cindy had ze me vast een trui kado gegeven.
Ik heb een gigantische schurfthekel aan de Ikea. Ik ben er drie keer geweest omdat het moest, ik heb een auto en moest dus die zooi vervoeren, en het zweet brak me uit zodra ik een voet over de drempel zette. Het is namelijk ingericht als zo’n rattendoolhof. Je gaat naar binnen en kunt niet meer terug. Nee, je bent verplicht om de hele kut-Ikea door te sjouwen, langs allemaal Josti’s die lampenkappen en bankstellen kopen, voordat je weer buiten staat.
Je tip om een eigen neger via Marktplaats aan te schaffen kwam net te laat, de site had inmiddels alle advertenties verwijderd. Jammer, want ik kan wel een nieuwe gebruiken, Dobby de Huisneger die ik nu heb is bijna op. Ik kan je zeker een neger aanraden, want het is erg makkelijk in de huishouding. Verder vind mijn vriendin een huisneger ideaal want als ik er een keer niet ben of voetbal kijk heeft ze in ieder geval iets te neuken. En ze zoent dan ook stiekem de neger, maar zegt dat niet te hardop, want anders krijgen we daar weer gezeik over.
Bedankt voor de uitnodiging om samen met Kim Feenstra een middag in je jacuzzi door te brengen. Met deze fijne meid zou ik best een glas champagne tussen de bubbels willen drinken. Maar het idee dat jij er dan bijzit staat me wat tegen. Ik weet hoe jij de aandacht kan opvragen en ik heb al mijn concentratie nodig om dit Volgende Hollandse Topmodel te kunnen verstaan. Maar goed, ik kon toch niet, want het was wereld Padvinderdag.
Danny, geniet jij ook zo van de vakantie? Jij zit er natuurlijk middenin met die negen weken schoolvakantie en je zult wel lekker dagjes weggaan naar de Efteling en het Land van Ooit enzo. Ik ga pas half september, dus tot die tijd heb ik het én lekker rustig op mijn werk én ik geniet van het slechte weer. Echt, ik lach me dood om die gasten die nu vakantie hebben. En dan natuurlijk met name op die gasten die naar de camping gaan in Nederland.
Ja, ik weet het, dit is de tienduizendste column over Harry Potter deze week en er komen vast ook nog honderdduizend na mij. Laten we het er maar op houden dat ik een graantje mee wil pikken van die hype rond de tovenaarsleerling, een hype die nu al 10 jaar duurt. En voor we dat gezeik weer krijgen in de reacties: Ja, ik ben jaloers!
Danny,
Als je dit leest ben ik misschien wel dood. Misschien ook niet, waarschijnlijk niet. Hopelijk niet! Maar tijdens deze zomerse weken blijkt maar weer eens hoe dun de lijn is tussen leven en sterven. Hoezo komkommertijd? De slachtoffers staan met bosjes in de krant en bijna allemaal door een ongelooflijk lullige manier. Verdrinking in Spanje, buurtruzie in Almere, tijdens het repareren van een plezierbootje. Ik ben niet bang om dood te gaan, maar ik zou het wel zonde vinden als het komt door een stom voorval. Want ik ga natuurlijk liever pas dood als ik 90 ben, en dan bij voorkeur met een strak jong ding van in de 20 in bed en drie viagra achter m'n kiezen.
Goedemorgen Danny,
Allereerst nog mijn excuses dat ik gisteren zo laat afbelde voor de crewbarbecue. Ik had graag naar Zwolle willen komen, maar er kwam onverwachts iets leuks tussen. Ik had afgelopen week gereageerd op de vacature voor de opvolger van Karl Noten in Nederland in Beweging en wat denk je? De Avro belde gisterochtend op dat ik diezelfde middag nog op auditie mocht komen.
Ik vraag me al de hele dag af of mensen die via LimeWire op kinderporno zoeken ongevraagd muziek toegestuurd krijgen. Je denkt: zo, even een paar lekkere filmpjes van jongens zoeken, toetst als zoektermen Boy en Young in, krijg je Do They Know It’s Christmas in je Shared Folder met Boy George en Paul Young, inclusief platenhoes. En om nou te rukken op kleine zwarte jongens uit een ver werelddeel met opgezette hongerbuiken.
Ha, afscheid! Het moest er een keer van komen en tadaaa! Dit is mijn laatste column op FOK! Ik wil er verder niet al te dramatisch over doen, maar de reden is dat ik met andere dingen bezig ben die niet te combineren vallen met mijn werkzaamheden op FOK! Wat ik hier zoal deed?
Columns verzinnen,
rellen achter de schermen,
reviews en
nieuwsberichten schrijven en FOK!-tv maken. Een paar van die dingen ga ik nu op
FirstPost doen. Blijft wel over dat ik nog zoveel onderwerpen had waarover ik had willen schrijven. Daarom nu in een vogelvlucht vier onderwerpen die je niet meer van me zult lezen.
Marokkanen: iedereen heeft er wel een mening over, of het nu de buurvrouw is, de bakker om de hoek of politici. Kortom, Marokkanen zijn hot. In het verleden werden andere bevolkingsgroepen gehaat, zoals de Molukkers, Turken, Polen, Limburgers en Friezen. Het sleutelwoord is integratie. Hoewel Friezen onderling het liefst Fries praten willen ze tegen Hollanders nog wel eens een poging doen ABN te praten. Marokkanen integreren niet, zo weten we dankzij honderd krantenartikelen per week. En wie niet wil integreren die rot maar op. Sterker nog, wie niet wil integreren die schoppen we zelf wel de grens over, houdoe en de mazzel. Maar hoe zit het met de Chinezen? Integreren die wel?
In mijn leven heb ik slechts eenmaal carnaval gevierd en dat was eenmaal te veel. Alaaf! Alaaf! Geweldig was dat, echt su-per! NOT! Nou ja, het begint wel leuk. Je ziet namelijk nergens zo’n verzameling randdebielen bij elkaar. Die katholieke hypocriete zuiderlingen mogen na een jaar braaf de kerk te hebben bezocht helemaal uit de band springen. En dat doen ze dan ook. Verkleed in een clownspak lekker vier dagen zuipen, neuken en vreemdgaan tot je er bij neervalt. Schni Schna Schnappi, hahahaha, hedde gij voor mij nog een pilske? Alaaf! Alaaf!
Van de week bereikte ons het nieuws uit Duitsland dat er een paar honderd moslims gedeporteerd gaan worden. In Nederland komt daar geen bevolkingsgroep, maar een beroepsgroep voor in aanmerking: De straatmuzikant. Als ik érgens een tyfushekel aan heb. En het erge is dat je ze o-ver-al tegenkomt. Niet alleen als je vanuit de provincie afreist naar Amsterdam, waar je nog kunt verwachten dat ze er staan. Maar ze staan ook in Alkmaar, Amersfoort, Zwolle en Oss. Ze zijn overal en ze spelen allemaal dezelfde quasi gezellige volkse kutmuziek. Bovendien is het pure broodroof, want waar zijn de draaiorgels gebleven?
Een week geleden kende ik Inge Schrama alleen nog van een kort interview bij 'The Kids Choice Awards' (Hoi Inge, ik was die dikke Molukker die een camera in je gezicht duwde) en had ik niet gedacht een heuse column aan haar te wijden. Maar ook deze column maakt deel uit van Inge's briljante marketingstrategie en ben ik niet meer dan een radertje in een duivels plan. Maar even terug naar de feiten, voor we het geheim van de Inge's blote reet onthullen.
Geef! Heb jij al gegeven? Al is het maar een euro. Of twee. Mag ook meer. Rook een pakje minder. Eet een keer geen Snickers. Stort nu op Giro 555. Help de mensen daar, help ze! Geef veel! Heb jij al gegeven? Radio 555 steunt Giro 555. Geef 5,55 euro. Of 20 euro en vier cent. DONEER! Vul vandaag nog de machtiging in. HELP DE SLACHTOFFERS! Stort 150 euro, een euro voor elke honderdduizend doden. STORTEN MENSEN! Dan drink je maar een borrel minder. Zeg, wat is jou reden niet te doneren? Lieve, lieve mensen! Waarom geven jullie niet?
IK HÉB AL GESTORT, TRUT! En nu wil ik mijn 4,50 terug en daarvoor ga ik lekker een sixpackje Palm halen
Ik weet niet wat er is, of wat het is, maar de laatste maanden heb ik weinig plezier in het schrijven van columns.
Heb je een minuut? Langer duurt het lezen niet. Beloofd.
Bekende Nederlanders willen best komen opdraven bij zo’n première met een rode loper. Maar dat is omdat er altijd wat tegenover staat. In de eerste en belangrijkste plaats is dat drank. Veel drank. Champagne, bier, wijn, het maakt niet uit als er maar alcohol inzit. En er moeten hapjes zijn. Snacks, sushi of een kaasplankje, alles is goed.
Ik weet niet of ik een geboren leider ben, maar de kar trekken kan ik wel. Ik weet wat projectmatig werken is, weet wat ik wil en wat daar voor nodig is. Kortom, als ik ergens in geloof dan ga ik daar helemaal voor en dan stap ik wel naar voren. Dat gezegd hebbende, heb ik nooit de behoefte gehad om ergens vertegenwoordiger van te zijn. Heel gek. Ik zou het wel kunnen, maar ik heb er nooit zin in. Want als je iets of iemand vertegenwoordigd komen daar ineens allerlei consequenties bij kijken.
1967-2004
Wat is er leuker dan huilende mensen op televisie? Huilende BN’ers op televisie natuurlijk. Caroline Tensen moest zich afgelopen week steeds verbijten om maar niet in janken uit te barsten. Want Caroline had verdriet. Groot verdriet. En ze was nog kwaad ook. Zo kwaad was ze dat ze meteen een advocaat in de arm nam en de rechter erbij haalde. Maar wat voor leed was haar toch in hemelsnaam aangedaan?
Omdat de Nederlandse publieke omroepen zelf geen programma’s kunnen bedenken, halen ze die maar uit het buitenland. Zo ook het concept van De Grootste…, in dit geval Nederlander. Een verkiezing waarbij ‘het volk’ iemand mag kiezen die voor Nederland het meest heeft betekend. Uiteraard wordt er weer op safe gespeeld en kiest de Nederlander voor namen die iedereen kent maar waarvan niemand weet wat ze eigenlijk hebben betekend. Het liefst zou men stemmen op André Hazes, Daan Schuurmans of Jim. Maar ja, daar kun je niet mee voor de dag komen op het werk of in de sportclub.
Melk is goed voor elk! Melk, de witte Motor. Melk moet! Met melk meer mans. Melk is goed voor je botten. Met drie glazen melk per dag word je een grote jongen. Melk is gezond… Melk is gezond? Ja, dat doet de melkmaffia ons geloven. Maar melk en melkproducten zoals kaas en slagroom zijn helemaal niet gezond. Sterker nog, ze veroorzaken talloze ziektes, zoals diabetes en kanker. Wist je niet, hè? Tuurlijk niet, want dan zou de economie instorten. Maar als je echt gezond wilt leven schaf je het eten en drinken van melk vandaag nog af.
‘Zeg Stefan, die kutstukjes die jij elke week schrijf, dat kan ik ook’, lees ik elke week weer. ‘Dat wat jij schrijft zijn geen columns, dat kan mijn neefje van acht nog in elkaar zetten. Gewoon wat woorden achter elkaar en klaar is Kees.’
Nu vind ik mijn stukjes wél columns, maar inderdaad, iedereen kan zoiets schrijven. Want een column schrijven is reuze gemakkelijk. Er zijn wat trucjes voor en zodra je die onder de knie hebt schrijf ook jij zo een column. Van iedereen die denkt dat hij of zij het beter kan, zie ik graag een column tegemoet in de submit. Hier volgt alvast een korte cursus ‘hoe schrijf ik betere columns dan SunChaser’.
Ze lopen weer los. Als jij net je krant wilt kopen, of een goed boek, word je omver gelopen in de boekhandel. Of het nu de AKO, de Bruna of Primera is, je kunt ze niet ontwijken. En ze schreeuwen, ze kirren, ze zeuren, ze dweilen, ze maken ruzie en ze twijfelen. ‘Welke wordt het, welke neem jij, nee als jij die neemt neem ik die niet en je neemt die met Enrique Iglesias toch niet? Die met Johny Depp is veeeeeeeel geiler.’
Ik krijg de neiging om mijn krant op te rollen om er vervolgens keihard mee te gaan slaan. NEEM GEWOON EEN FUCKING AGENDA, ZE ZIJN ALLEMAAL HETZELFDE EN ZE WORDEN TOCH VOLGEPLAKT.
Ja dames en heren. De Schoolagenda Sletjes lopen weer vrij rond in Nederland.
Aangezien ik gelovig ben, geloof ik ook dat je na je dood naar de hemel gaat. En daar is het altijd goed en gezellig. Het is een grote ruimte waar je alle overleden mensen tegenkomt. Ook bekende dode komieken, zoals Tommy Cooper bijvoorbeeld, en Stan Laurel en Oliver Hardy, of dichter bij huis Wim Sonneveld en Toon Hermans. En natuurlijk Pim Fortuyn, de grootste komiek die Nederland ooit rijk was. Ik vermoed dat hij nog vaak op ons kikkerlandje neerkijkt en zich steeds opnieuw weer doodlacht.
Het zou erg makkelijk zijn om de bedenkers van het Postbus 51-spotje over zinloos geweld een knuppel in de nek toe te wensen. Dat de copywriter die 'Hey jullie, kom helpen! schiet op! Hey laat dat’ uit zijn pen heeft gekregen achter een auto wordt gebonden en dwars door de straten van Den Helder wordt getrokken. Los van dat het een walgelijk slechte reclame is, als er iemand in elkaar wordt getrimd ga ik me er echt niet mee bemoeien hoor. Straks keert de woede zich tegen mij. Helaas is dit slechts één voorbeeld is van een kutreclame. Die SMS-neger bijvoorbeeld, die moeten ze toch gewoon meteen naar zijn hut terugschoppen.
Mijn thee is koud, ik snap het niet
Waarom ik nog opsta
Mijn leven draait toch slechts om niks
Weet niet waarom ik besta
En zelfs als er niemand is
Zit ik achter mijn pc
FOK! is een soort van leven
En dat is niet zo slecht
Niet zo slecht...
De zomerstop van de televisie bestaat niet meer. Dat is al een paar jaar zo, maar het valt nu pas op. We zien namelijk in de zomer dezelfde troep als in de rest van het jaar. En dezelfde gezichten. Twaalf maanden lang Carlo, Irene, Caroline, Ron en Wendy. Je wordt er gewoon kots- en kotsmisselijk van.
Praatpaal.net stuurde via de
Columnsubmit de volgende column in:
Laten we eerlijk zijn. Het meedoen aan een spelletjesprogramma is leuk tijdverdrijf. Maar je doet natuurlijk ook mee in de hoop die grote prijs te winnen. Het leven draait om geld, tóch? Hoewel. Dat spelletjesprogramma’s ook andere prijzen weggeven werd onlangs duidelijk in Engeland, waar het programma ‘Make Me A Mum’ (maak me een moeder) van start ging.
Ik ga naakt poseren. En dan ook echt naakt hè, niet zo halfbakken als Reinout Oerlemans ooit deed in de Penthouse. Waarom? Simpel, om geld te verdienen. We kunnen er kort en lang over praten, maar de modellen in de Playboy en de Penthouse krijgen er ook gewoon geld voor. Of denk je dat Katja Schuurman, Froukje de Both en Viola Holt naakt poseren omdat het zo artistiek verantwoord is? Welnee, ze krijgen er harde cash voor. Dus ga ook ik voor geld uit de kleren. Mijn prijs: 2500 1250 euro. Ik heb berekend dat als 1250 mensen twee één euro overmaken ik er aan moet geloven.
Jullie leven begon tijdens een begrafenis. Het was een warme dag, de zon scheen en jullie moeder moest even zitten om uit te rusten. Het duurde niet lang meer tot jullie geboren zouden worden en het gewicht was soms was wat te zwaar. Ik vroeg of het ging en jullie moeder glimlachte. Het ging best, ze moest alleen maar even op adem komen.
Heleen van Royen is hot. De boeken van de zelfverklaarde nymfomane vliegen als warme broodjes over de toonbank, haar columns worden gretig gelezen door jong cn oud en ook op de tv is ze niet meer weg te slaan. Ze mocht zondag zelfs komen opdraven bij Zomergasten, een voorheen elitair VPRO-programma waar alleen gasten kwamen van wie niemand had gehoord. Haar geheim? Geen idee. Misschien neukt ze iedereen die aandacht aan haar wil besteden. Daarom meteen deze disclaimer: ik neuk niét met Heleen van Royen!
Hoeveel levens heeft Mental Theo nog over? Blijkbaar erg veel. De afgelopen jaren is de presentator/zanger/entertainer/idool/superheld ruim driehonderd keer aan de dood ontsnapt. Deze week ontsnapte hij voor de zoveelste keer aan de dood, ditmaal tijdens een vlucht vanuit Spanje. Als er al een komkommertijd zou zijn, zou onze held er eigenhandig voor zorgen dat die in een keer is opgelost. Het is namelijk altijd lachen met Theo.
Dinsdag 9 februari, 10.27
Ik heb sinds acht uur vanochtend geen SMSje meer gekregen van haar. Zou ze nog wel aan me denken? Is er wat mis? Zal ik haar SMS-en om te vragen of ze nog wel van me houdt? Of moet ik juist koel blijven en doen alsof mijn neus bloedt?
De kranten kopten vorige week: ‘Communicatie Burnout ligt op de loer.’ Wat bleek, half Nederland ging niet op vakantie zonder gsm met Bluetooth, laptop met Wifi en I-pod met e-mail. De drang om dag en nacht bereikbaar te zijn gaat dan ook menig vakantie verpesten en menig huwelijk onder druk zetten.
Was het pakweg tien á twintig jaar geleden nog heel normaal (lees: geen misdaad) een vrouw een tikje op de bil te geven of bewonderend te staren naar een volle borstpartij, tegenwoordig kun je al worden opgepakt als je iemand een goedemorgen wenst. En het ergste is dat vrouwen er niet voor terugdeinzen om incidenten uit het verleden opeens op te rakelen en het dan meteen maar wat aandikken. Hardwerkende mannen als Nico de Klusjesman en Ruud de Vluchtelingenpief zijn het slachtoffer van deze rancuneuze en inconsequente secreten. Maar óók vrouwen die in het verleden echt het slachtoffer zijn geworden van seksuele intimidatie.
Tweakers zijn nerds. Jongens met puisten, een ziekenfondsbril die bijeen wordt gehouden door plakband en een blouse met spencer. En de hele dag zitten ze met hun setje schroevendraaiers in pc’s te poeren. Neuken doen ze nooit, ze masturberen wel dagelijks op porno die ze uitwisselen via ftp-servers. En ze vragen er om om afgezeken en afgebrand te worden.
Kan één user een verschil maken op een multimediasite als FOK! Volgens sommigen wel. Omdat ik ooit stelde dat alles wat op FOK! te lezen valt door derden (of ik dat nu ben of een ander) ge- danwel misbruikt kan worden, zouden mensen nu niet meer hun ziel en zaligheid durven posten. Intrigerende stelling. Laten we die angst om je bloot te geven op FOK! eens afwegen tegen gezond verstand.
Ik geef echt geen ene fuck om voetbal. Herstel, ik geef echt helemaal niets om sport in het algemeen en voetbal in het bijzonder. Dat worden zware tijden deze zomer voor gelijkgestemden, want behalve het EK heb je Wimbledon, Tour de France en de Olympische Spelen. Dat gaat allemaal aan mij voorbij. Behalve als Nederland ergens aan meedoet, want dan sta ik langs de zijlijn met mijn Heineken Luidsprekerhoed. Helaas ben je als gelegenheidssupporter je leven niet zeker, velen schijnen je er om te haten.
De eerste keer dat ik masturbeerde was ik veertien jaar. Het was in bad en ik had gelezen dat spelen met je pik heel erg lekker kan zijn. Nou wist ik dat wel al een beetje, maar niet dat als je door zou gaan ook kon klaarkomen. Ik las erover in de bibliotheek. Behalve wat tips over het hoe en waarom stond er ook bij dat het iets was dat je deed als niemand erbij was. En dat je er al helemaal niet vrij over moest praten. Toch blijft het vreemd dat je iets, dat iedereen doet of ooit heeft gedaan en lekker vindt, niet in het openbaar mag doen.
Je kunt zeggen van Verdonk wat je wilt, maar niet dat zij niet met oplossingen komt om het allochtonenprobleem tegen te gaan. Het beleid van pappen en nathouden hebben wij allang achter ons gelaten. Ik vind het idee van Verdonk om allochtonen een vignet te geven dan ook een briljant idee. En waarom hier stoppen, er zijn mogelijkheden genoeg.
Als ik iets niet begrijp in deze wereld, want dit is een wereldwijd probleem, is dat hoeren zo laag op de maatschappelijke ladder staan. Want als je er over nadenkt is een hoer belangrijker dan een arts, een schoolmeester of een makelaar. Zonder hoeren zou de wereld er een stuk slechter uitzien.
De wekelijkse column van SunChaser op FOK!Radio:
Welk fatsoenlijk mens gaat op zijn vrije zondag op in andermans rotzooi te snuffelen? Ik. Ik ben schuldig. Ik ben aan weinig dingen verslaafd, maar voor een rommel- vrij- of kofferbakmarkt kun je me midden in de nacht wakker maken. Letterlijk dus. Regelmatig sta ik op zondag rond 6.30 uur op om dertig minuten later ergens in een stapel stripboeken of t-shirts te graaien.
Ik beken. Ik zou het liefst nu een maand vakantie opnemen en in een slaapzak voor het Amstelhotel gaan liggen in de hoop een glimp van George, Brad of Matt op te vangen. Of ik zou via de dienstingang naar binnen willen glippen om verkleed als liftboy voor 20 seconden in één ruimte te staan met Jennifer. Ocean’s Twelve wordt opgenomen in Amsterdam en het dichtste dat ik bij hen kom is als ik straks in de bioscoop naar het eindresultaat kijk.
De wekelijkse column van SunChaser op FOK!radio:
"Hey, doe mij nog ff een lijntje man, ff naar de wc. Kom op man, doe niet zo flauw. Ik betaal mee dat weet je toch, heb ik je gezegd. Kom op, ik betaal je maandag terug. Ieder de helft, jij en ik, ga nog ff mee. Nee, ik wil niet wachten, kom op nou man. Oke, tof van je man, echt te gek. Kom op dan gaan we. Stefan, haal jij nog eens een biertje voor me!"
Vorige week kreeg ik mijn nieuwe lease-auto. Een Peugeot 206, vierdeurs met tankpas en nog slechts 300 kilometer op de teller. Diezelfde dag lag het treinverkeer rond Utrecht plat. En terwijl ik lekker over de A9 naar huis reed, droomde ik terug naar die tijd dat ikzelf dagelijks in de trein zat. Ook toen was het huilen met de pet op, en dat zal ook nooit veranderen.
De laatste film die ik zag in de Schager Bioscoop, voordat hij failliet ging halverwege de jaren tachtig en voorgoed de deuren sloot, was Sint Elmo’s Fire. Een film over een clubje vrienden, lang voordat Friends op de tv te zien was, maar met hetzelfde thema.
Vandaag was de hele wereld drie minuten stil. Een stel radicale moslims bliezen vorige week 200 Spanjaarden naar de andere wereld. Erg? Natuurlijk, het zal je maar overkomen. Je zult maar in de ochtendspits met je thermosflesje koffie net de Telegraaf openslaan als een bom een einde maakt aan je leven. Met een beetje geluk heb je dan nog niet je laatste kostbare tijd verspild aan de Pagina Privé. Maar moet de hele wereld nu echt drie minuten stil blijven? In Nederland bleef het verkeer overigens gewoon doorrijden en ook de vliegtuigen bleven in de lucht. Alleen de treinen stonden stil, maar niemand die het verschil merkte.
Stilstand is achteruitgang. Verandering is goed. Als het je niet bevalt dan rot je maar op. Het gras is altijd groener aan de overkant. Na regen komt zonneschijn. Elk voordeel heb zijn nadeel. Het leven gaat door. Zomaar wat clichés die ik de afgelopen week voorbij heb zien komen en zeker hier en daar eens nog eens tegenkom. FOK! heeft een nieuw hart en de transplantatie was een riskante ingreep. Maar de operatie is geslaagd.
Marco Pantani is dood, meldde iemand me op MSN. Mijn eerste reactie was: wie? En mijn tweede: Oh, wielrennen, daar heb ik niets mee.
Interessanter is het dat deze 34-jarige sporter naar alle waarschijnlijkheid zelfmoord heeft gepleegd. Hij schijnt al jaren depressief te zijn en was in allerlei doping- en andere drugsschandalen verwikkeld. Nu ken ik de ins en outs hier niet van, maar op mij, als leek, komt het over als dat zijn schouders niet sterk genoeg waren om alle weelde te dragen.
Ik was nogal een ziekelijk kind. Mijn ouders en ik hebben ziekenhuizen platgelopen, specialisten aangeklampt en homeopaten bezocht. Maar tussen mijn allergieaanvallen door was ik een gewone jongen, net als iedereen, die lekker buitenspeelde. Ik voetbalde gewoon na schooltijd met vrienden, ging gewoon 's zomers met ze naar het strand en in de vakantie gingen we bollenpellen. Van labeltjes plakken hadden we nog nooit gehoord.
Op de basisschool werd ik wel eens gepest. Waarom? Omdat ik een bril had misschien, of omdat nooit Nikes of levi's droeg. Wie zal het zeggen. Ik zal zo'n jaar of tien geweest zijn dat ik er 's nachts wakker van lag. Waarom? Waarom ik? Wat had ik verkeerd gedaan?
Of ik mild wilde zijn, vroeg Phoenixx toen ik aankondigde een column te schrijven over het Fok!Eiland. Nu kun je veel tegen een columnist zeggen, maar niet dat hij mild moet zijn. Want dan gooi je alleen maar olie op het vuur. Bovendien, als ik tekeer ga tegen het ONZIN-forum, R&P of Het Keldertje hoor je ook niemand zeggen: "Nou nou, kan dat wat minder?"
Afgelopen donderdag reed ik in mijn auto over een provinciale weg, toen ik tijdens het nemen van een bocht een paar bossen bloemen in de berm zag staan, keurig in vazen naast een kruis. Prompt gleed ik uit de bocht en kwam op tien centimeter van een andere boom tot stilstand. Mijn banden hadden een mooi modderspoor achtergelaten in het natte groene gras.
Netiquette. Ik heb heel lang niet begrepen wat daarmee werd bedoeld. Betekent hett dat je met twee woorden moet spreken tegen mensen op MSN, dat je netjes met mes en vork moet typen, of dat je niet in je boxershort achter IRC mag duiken? Maar valt netiquette eigenlijk wel uit te leggen?
Kerst. De dagen van verzoening. Dagen dat je nadenkt over je medemens, dat je stilstaat bij de rest van de wereld, dat je een kaarsje opsteekt voor hen die het minder goed hebben dan jij. Mooi he? Die kerstgedachte. Of vind je het net als ik maar Kerstgedachte Blablabla?
Als kind was ik vaak ziek. Ik kwakkelde altijd met mijn gezondheid. Ik heb astmatisch bronchitis, ben allergisch voor stof, kattenharen, melkproducten en nog 100 andere dingen. Regelmatig zat ik bij de allergoloog om mezelf te laten testen. Kreeg ik op mijn armen en mijn rug 40 prikjes met bepaalde stoffen. En dan maar kijken welke plekjes er rood en opgezwollen werden.
Beste Sinterklaas,
Wij zijn een beetje boos. Op u ja. Want u heeft niet één van onze wensen gehonoreerd. Wij stuurden u half november een verlanglijstje, maar op pakjesavond vonden wij niets in onze schoen. En dat steekt ons, daar zijn we gewoon heel eerlijk in. De een kreeg van u een nieuwe Gameboy Advance, een ander een plaspop met bijbehorende wieg. Mijn buurman kreeg van u een Senseo koffiezetapparaat en mijn zus kreeg de nieuwe Aliens DVD-box. En daar had ze niet eens om gevraagd, kun je nagaan, al was haar vriend er echter erg blij mee. Dat u ons wensenlijstje zomaar aan de kant schoof, het zomaar op de grote stapel gooide of misschien wel in de papierversnipperaar heeft doen laten verdwijnen: dat doet pijn Sinterklaas.
Als user was ik altijd kritisch naar de FOK!crew toe. Ik stak mijn mening niet onder stoelen of banken. Nu ben ik alweer een maand officieel crewlid. En ik hoor mensen denken, nu schrijft hij zeker niet meer kritisch over de crew. Fout gedacht, ik ben nog altijd kritisch. Ik wilde gewoon even acclimatiseren voordat ik mijn grote bek weer zou opentrekken.
Volgende week, op vijf december, heb ik mijn laatste sessie met mijn therapeut. Twaalf sessies lang mocht ik samen met mijn psycholoog mezelf onder de loep nemen. Ik hoefde niet op een bank te liggen, hoefde niet gehypnotiseerd te worden en hoefde geen rollenspel te ondergaan. Nee, ik hoefde alleen te vertellen hoe ik dacht dat mijn leven leuker zou zijn en wat ik daaraan moest doen om het leuker te maken. Cognitieve gedragstherapie noemen ze dat. Je leert als het ware keuzes te maken en je leert hoe je er achter kunt blijven staan.
Deze maand, zo aan het eind van het jaar worden de
Fok!Awards weer uitgereikt. Ik kijk er altijd weer reikhalzend naar uit. Want wat is nou leuker dan je leven toetsen aan meningen van Fokkers. Ik ben dan ook benieuwd welke Awards ik dit jaar in de wacht ga slepen.
Vier jaar lang heeft dit boven mijn hoofd gehangen als het zwaard van Damocles. Maar ik kan mijn lot niet langer ontlopen. Ik word gevraagd, mensen rekenen op mij. Ik heb er zolang tegen gevochten. Maar de profetieën krijgen toch gelijk. Ik heb de herfst in mijn hoofd. De nadagen van mijn leven? Of een nieuw begin?
Vraag jij je wel eens af welke Fok!kers het met elkaar doen of gedaan hebben? Ik kan je vertellen, tijdens meetings is dat altijd hét gespreksonderwerp. Ja, over zaken als een 48-uursban of een onterecht slotje ben je zo uitgepraat. Een ding is zeker, ook in jouw nabije omgeving is er iemand die het met een andere Fok!ker heeft gedaan.
In de wandelgangen van het Forum en de Frontpage gonst het van de geruchten de afgelopen dagen. Is er een rel? Hebben beide partijen oorlog? Wat heeft het te maken met de columns van SunChaser? En waarom is er altijd heibel als die eikel met dat Bob-Saget-icoontje in de buurt is? Hierbij een kort verslag en een unieke kijk in de wandelgangen van de Fok!crew.
Vandaag was een mooie dag. Een goeie dag! Ik had vandaag een brainstormsessie bij Endemol over een programma-idee dat ik heb verzonnen. Toen ik vanmiddag in de trein stapte had ik het gevoel dat dit een historische dag wordt. Een historische dag, zo vlak voor het millennium. Ik voel me blij en opgewonden.
Vraag jij je wel eens af hoe debiel FOK!kers zijn? Vast wel! Ik vroeg het me deze week af en het antwoord was snel gevonden eigenlijk. Benieuwd naar het antwoord! Lees dan snel het uitgebreide antwoord van de enige FOK!user die het kan weten.
Vier jaar kom ik nu op FOK! Vier jaar, dat zijn 48 maanden, 208 weken, 1460 dagen. Ik geef toe, ik ben vanaf het begin verslaafd geweest aan het FOKforum! Soms op een goede manier, soms op een slechte manier verslaafd. Maar altijd besefte ik wel dat er meer was dan FOK! alleen. Want zo stelde ik: FOK! is niet je leven. Daarom vandaag voor de Frontpage mijn oude open brief aan alle FOK!kers.
Gisteren was alweer de derde uitzending van
FOK! radio. Wederom een gevarieerde uitzending. Ook was de veelbesproken column van Sunchaser weer te horen. Deze keer neemt hij de frontpage onder de loep!
Gisteren was de tweede succesvolle uitzending van
FOK! radio. Er kwamen diverse onderwerpen aan bod, waaronder de première van een splinternieuw item: '
Sunchaser gaat offtopic'. Een wekelijkse column van Sunchaser die zijn visie geeft op de week die geweest is op FOK!
©1999-2012 FOK! INTERNET SITES | algemene voorwaarden
