Dit zijn alle columns die Karin (Jane) voor FOK! geschreven heeft. Klik op de link rechtsonder de intro om de column te lezen.
De laatste tijd ben ik ernstig aan mezelf gaan twijfelen. Lang heb ik gedacht dat ik een moderne vrouw was. Niet preuts en niet bang om toe te geven dat ze seks lekker vindt. Eentje ook die vindt dat seks best los kan staan van liefde of een relatie en dat seks om de seks ook best lekker kan zijn. Alleen, nu ik een paar keer een uitnodiging voor een seksdate heb gekregen, begint er toch wat aan me te knagen. Ben ik dan toch gewoon ouderwets? Ik kan het namelijk niet en ik weet niet waarom.
Een van de stomste dingen die je in je jeugd kunt doen is als enig kind geboren worden en dat ook blijven. Niet dat je zelf ook maar enige invloed hebt op die situatie, maar toch geeft het anderen - en vooral volwassenen - een vrijbrief om bij elke mogelijke gelegenheid ongestraft hun vooroordelen over je uit te spreken. Maakt niet uit hoe je je gedraagt of hoe goed de persoon je kent, zodra bekend wordt dat je geen broers of zussen hebt weet je zeker dat je binnen een paar tellen het stempel 'verwend kreng' opgedrukt krijgt. Onvermijdelijk, als een soort Pavlov-reactie.
"Hé, kijk eens wat leuk, Willemijn... stokpaardjes!"
Voor me rekt het diertje - een stokstaartje - zich, tot groot genoegen van het gezin naast me, nog wat verder uit. In gedachte zie ik de dikke kont van de man op het beestje neerkomen en ik vraag me vertwijfeld af of deze mensen dat gruwelijke beeld ook voor ogen hebben als iemand de uitdrukking 'hij zit weer op zijn stokpaardje' gebruikt. Waarschijnlijk denken ze er niet eens bij na.
Ik had een vriendin. We gingen vaak samen op vakantie en dan was het mijn beste vriendin. We hadden dezelfde interesses, vonden dezelfde mensen leuk, lachten om dezelfde grappen en hadden nooit onenigheid. Twee keer per jaar gingen we naar Gran Canaria. Het was ons tweede thuis. Overdag luierden we en 's avonds gingen we naar de kroegjes waar onze vrienden uit het dorp muziek maakten. Het was de mooiste tijd van mijn leven. Tot een beroving alles anders maakte.
Heb je je ooit afgevraagd wie de zoen heeft uitgevonden? Wie als eerste heeft ontdekt dat het heerlijk is als een ander jou met z'n lippen aanraakt en daarbij dan een beetje lucht naar binnen zuigt? En wie er achter kwam dat het allemaal nóg lekkerder wordt als je dat op de mond van een ander doet en daar dan ook je tong bij gebruikt? Bij dieren komt het niet voor, althans niet zoals bij de mens, maar hoe is het dan ontstaan? Was het instinct of toch gewoon toeval? Was er soms ooit een Neanderthaler die zijn vrouw hielp bij tandenpoetsen en die daar bij gebrek aan een tandenborstel dan maar zijn tong voor gebruikte? Ik weet het niet.
Zelden zijn de media zo kritiekloos omgesprongen met een onderwerp als de bewering van de muziekindustrie en hun handlangers dat er jaarlijks vele miljoenen worden misgelopen door het downloaden en kopiëren van muziek. Wekelijks verschijnen berichten die ons ervan moeten doordringen hoe crimineel we allemaal wel niet zijn, omdat we in een vlaag van verstandsverbijstering een keer The Ketchup Song of Dragostea Din Tei hebben binnengehaald. Stichting BREIN - die het blijkbaar nodig vindt om over elke scheet die ze laat een persbericht naar buiten te brengen - gaat vrolijk door met haar campagnes die bedoeld zijn om angst in te boezemen en klakkeloos worden alle gedane beweringen overgenomen.
Sinds een paar weken mogen de columnisten op FOK! zich verheugen in het gezelschap van Kim Holland. Neerlands enige echte seksgodin schaamt zich niet, praat vrijuit over seks en zit er niet mee om iedereen in beeld en geluid mee te laten genieten van wat ze zoal in petto heeft. Niks mis mee, en bovendien kan een ieder die zich door haar geïnspireerd voelt zich tegenwoordig een echte filmster voelen door zijn favoriete scènes thuis voor de camera na te spelen.
Feministes. Ik zag ze vroeger wel eens op tv. Vrouwen die ons met vuur in de ogen vertelden hoe we onderdrukt werden. Dat mannen er alles aan deden om ons onder de duim te houden en ons niet achter het aanrecht vandaan te laten komen. En dat we dat niet moesten pikken. De barricades moesten we op! Met z'n allen! Om de onderdrukker een kopje kleiner te maken. En dan keek ik naar mijn moeder en dan dacht ik "Waar hebben ze het over?".