Dit zijn alle columns die Tijl (tijl) voor FOK! geschreven heeft. Klik op de link rechtsonder de intro om de column te lezen.
Drie, ken je die? Drie van DrieKoplopers hier. Ik zeg: pak hem bij kop en kont en schop hem bij Winterswijk Duitsland in. (Tevens afscheidcolumn.)
Zondag twee uur: tijd voor Plat Haags. Dit keer met een verkorte cursus orale seks voor gevorderden.
Genoeg over xenofoben en multiculturelen! Tijd om over belangrijker zaken te babbelen. Zoals: is vijf minuten douchen genoeg voor wanken, inzepen en afspoelen?
Wat brengt de allochtoon nou op, wil PVV Kamerlid Fritsma van allerlei ministeries weten. ArchEnemy noemde dat vorige week op deze plek een slimme zet. Dat roept dan weer de vraag op welke trein de laatste hersencellen van ArchEnemy gepakt hebben...
Plat Haags hanteert de ouderwets linkse roede en geeft ArchEnemy spankyspanky tot zijn nieuw-rechtse billetjes er rood van kleuren...
Plat Haags dit keer over de onterechte angst dat miljoenen moslims binnenkort in West-Europa de sharia komen invoeren.
Laat hem er maar lekker langzaam inglijden, Wouter!
Een probleem: we zijn nogal kortaangebonden als iemand anders zich onbewust asociaal gedraagt. Zoals de Koningin door met haar bustoertje het hele verkeer in Apeldoorn en omstreken te ontregelen...
Of Geert over een volwaardige tollie beschikt, waag ik wel te betwijfelen - als de man een Duitse staander in zijn onderbroek had, waarom dan zo benauwd over de Nieuwe Nederlanders doen?
Mariët Hamer moet Jack de Vries in de hoek zetten, broek naar beneden en met de liniaal een ouderwetse portie billenkoek! Maar het kwam er weer niet van.
Plat Haags over de JSF.
Bij de eerste afleveringen van Plat Haags smeekten sommige users om de comeback van Danny en Sunchaser: was de zondag maar weer als vroeger! Maar Plat Haags gaat stug door, met dit keer ons nationale Paasei Ab Klink in de hoofdrol. "Hij eet nog voor het ontbijt zijn eigen poep en smeert het voor het tandenpoetsen in het haar van de hulpverleners."
Een nieuwe serie op de Stormfrontpage: Oudgedienden Tijl en ArchEnemy proberen het eens te worden over de Haagse actualiteit. Wat best een uitdaging is omdat eerstgenoemde niet alleen met bomen knuffelt maar ze liefst ook van achteren pakt, terwijl ArchEnemy een portret van Wilders op zijn voorhuid heeft getatoeëerd, voor het geval de Moslimbrigade op het idee komt hem die af te pakken. (De voorhuid, niet de tattoo.)
Nooit dat programma van Prem met die kansarme dubbelgepakte schoolkinderen gezien? Mooi, houden zo.
Bijltjesdag onder FOK!-columnisten, het is geen vrolijk spektakel. Heb je net de kredietcrisis gehad, krijg je dit. Maar wat moet, dat moet: tijd voor de test.
Met mijn medewerker ben ik naar Bangkok gevlogen om de Thaise hoertjes van Joran van der Sloot te testen. Het is een nare klus natuurlijk, maar iemand moet het doen. Gelukkig hadden de geteste modellen geen piemel.
De Consumentenmens test seks met collega's. Maar om statistische significantie te bereiken, neemt hij iets te veel hooi op zijn vork. Brengt viagra verlossing?
Geen testresultaten deze keer, want de iPhone van de Consumentenmens is te water geraakt; de Consumentenmens zelf trouwens ook.
Waarin de Consumentenmens te maken krijgt met een knappe juf en een klas vol kinderen met dyscalculie.
We hebben het druk: we moeten deeltjesversnellers en zwarte gaten testen, maar ook hotelkamers en natuurlijk de antwoordapparatentest van de huisartsen. Jaja, het draait hier allemaal op volle toeren, de zomerdip is voorbij, we zitten in een najaarstop.
Het hete hangijzer deze nazomer: schud je een moslim met religieus gefundeerde smetvrees gedwongen de hand? De Consumentenmens adviseert positief. Hieronder staat een poll.
Hoog tijd voor een woordvoerderstest. Geen Stijl, Rover en een Amersfoorts Gasthuis blijken alledrie te zakken als een baksteen. Toeval? Of is het werkelijk zo droevig gesteld met het woordvoerdersgilde in Nederland?
De Consumentenmens wordt Vakantiemens, en test deze week een ingerichte bungalowtent in De Dordogne. Zonder de uitslag al te willen verklappen: het werd een helse week. Gelukkig hebben we altijd nog Disneyland Parijs...
De Consumentenmens geeft zich bloot in een Telecabine. Dat komt hem duur te staan! Moedig hoor, om dit terrein, dat door Kassa en Radar zo opvallend genegeerd is, toch te betreden! Het goede nieuws: de remedie tegen voortijdig klaarkomen bestaat. Het slechte nieuws: je moet ervoor op de fiets.
Er is iets grondigs mis met de bajesbizz. Er staan vierduizend cellen leeg, waar twee jaar geleden nog noodcontainers vol gedetineerden affikten. De vraag is dus: wat is er mis met onze gevangenissen, dat bijna niemand erin wil? De Consumentenmens zou De Consumentenmens niet zijn als hij niet op onderzoek uitging. De Nationale Bajestest! Maar dat viel een beetje tegen...
Als Consumentenmens sta ik midden in de samenleving. Elke magneet heeft twee polen, maar hoe zit het met de Bulgaren en de Roemenen? Donner zegt van ja, de Kamer twijfelt. De Consumentenmens komt met de harde feiten: De Nationale Oostblokkertest.
Hartelijk dank voor de talloze vragen naar aanleiding van mijn oproep. Helaas kan ik er maar enkele behandelen. Volgende week een nieuwe kans, blijf vragen insturen naar Consumentenmens@fok.nl! Maar nu eerst deze week: aandacht voor erecties en bio-kip.
Kleine voortekenen van een grote ramp: Hollands hoofdstad zal bezwijken. Hoogmoed wordt afgestraft. Bajesklanten trekken verkrachtend door de grachtengordel, monumenten storten in. Cohen trekt zich terug in een bunker. Ik ga dood.
Ooit was Limburg een tropische zee. Ik heb hier thuis alle spaarlampen in de biobak geflikkerd om er voor te zorgen dat die tijd snel weer terugkomt. Want Limburg, wat moet je ermee. Je kan er wandelen, maar om de haverklap is het stijgingspercentage 10 of meer. Misschien wonen er mooie vrouwen, maar 1. ik heb al verkering en 2. als ze dan gaan praten vergaat je de lust onmiddellijk.
Het weerpraatje. Zit ik hier met een joekel van een tumor in de broek, lees ik dat het Antonie van Leeuwenhoekziekenhuis door de bliksem is getroffen. En dat men alle voorgenomen operaties heeft geschrapt! Waarom is die bliksem nou niet ingeslagen in het belendende centrum voor palliatieve sedatie, dat had een hoop medicijnen gescheeld...
Wat te doen met een imam die tegen een klas bibberende schoolkinderen zegt dat ongelovigen evenveel waard zijn als een hond, terwijl het schooltripje juist ging om een beetje wederzijds begrip? Wat de doen met een pastoorke, dat erin volhardt om klokke zeven de kerkbel te luiden, zo hard dat je het boven de rivieren nog kan horen? Wat te doen met een imam die aangifte doet van haatzaaien door een balorige cartoonist?
Op speciaal verzoek van de boven mij gestelden, een column vóór Geert Wilders, om de balans wat te herstellen. Men mocht eens gaan denken dat de frontpage door een nest linkse radikanslinki's werd volgeschreven! Nee hoor, soezel gerust verder, er zitten ook Wilders-fans tussen. Go Geertje!
Dat dit dezelfde vrouw was die tegen Nico Dijkshoorn durfde te blaffen van "ik hak je kop eraf" (terwijl Nico inmiddels in Hilversum meer ophaalt dan Brard, maar dat terzijde): ongelooflijk!
Dat Eendhovenaren op hun eigen wijze blij zijn met kampioenschappen, dat went misschien op den duur. Maar wat lees ik in de krant? Nu is Eendhoven alweer de crimineelste stad van Nederland! Als ik het goed begrijp ben je al gerold voor je goed en wel de trein met als eendbestemming Eendhoven bent binnengestapt.
Er raken 22 auto's per jaar te water, een kwart van die mensen overlijdt, dus daarom moeten wij allemaal de levensgevaarlijke combinatie van vrouw en hamer in onze wagens dulden. Ik heb er namelijk helemaal geen vertrouwen in dat dat goed gaat.
Véronique, de voorganger van RTL4, in de begindagen: De Pin Up Club met Jos van Bergen Henegouwen tussen een heleboel vrouwen in bikini die steunden en kreunden dat het een lieve lust was. Uh-ooh, uh-ooh, de Teletubbies waren er niks bij. Daarbij keken ze ook nog scheel in (of vlak naast) de camera en likten veelbetekenend hun lippen af. Nu zal ik voortaan als Rutten of Kamp op tv oppositie aan het voeren is, altijd moeten denken aan schaars geklede vrouwen die een beetje pornografisch loensen.
Je kunt behalve de wolf bijvoorbeeld ook de probleemjeugd naar de Oostvaardersplassen brengen. Leuk felrood rugzakje mee met een reep koek en een Zwitsers zakmes, flesje prik, stuk touw. Succes jongens! Kijk uit voor de wolven hè? Pas op hoor, ze zijn niet allemaal zo fijnbesnaard als Dolfje Weerwolfje. Succes er maar mee!
De Nederlandse vrouw is de weg kwijt, als het om schaamhaarmode gaat. De een heeft al het haar weggehaald, de ander laat de boel lekker de boel. Daartussenin kom ik van alles tegen. Het is tijd dat Rita daar wat aan gaat doen.
Ik had de commotie kunnen voorzien. De MP heeft me gewezen op de mogelijke gevaren, de minister van Buitenlandse Zaken heeft een klemmend beroep op me gedaan, maar ik heb het toch bekend: ik heb pagina's uit de Bijbel gescheurd en in rook laten opgaan.
Poolkappen smelten, Nederland importeert vieze bruinkool en onveilige kernenergie, maar wie er ook korter gaat douchen, ik niet. Ik douche per avond half Slochteren leeg, en niet zelden 's ochtends de andere helft - voor de zekerheid, of omdat ik 's nachts vies ben geworden.
Lammetjes, kalveren, zwaardvissen, reuzengarnalen: waarom toch? Waarom doodgemaakt, gegrild en besprenkeld met balsamico-azijn?
Maar ik moest eten, want no way dat ik ging toegeven dat ik Wouters verjaardag vergeten was.
Soms wilde ik dat ik het nieuws wat minder op de voet volgde. Mijn fantasie zou overuren maken, bij bijvoorbeeld de kop: "Politie gaat wel de bosjes in". Wat gaan ze daar in godsnaam doen?
Ik heb 'm hoor.
Gekregen van mijn vriendin, die voor een week in New York was. Twee dagen lopen jailbreaken, hi-jacken en un-installen; toen het ding naar een winkeltje gebracht, twee bange dagen gewacht en toen deed hij het.
Collega's, studenten, leerlingen: iedereen wil hem begerig even vasthouden.
Jullie kennen Pieter Post, Bob de Bouwer en Dierendokter Tom? Nou, dan gaan jullie vast en zeker ook genieten van de avonturen van Ab Accountant. Ab werkt op de afdeling Control van een multinationale onderneming. Dat is een heel groot bedrijf met een heel gemene baas. Aan Ab de taak om recht te breien wat krom is. Geen gemakkelijke taak! Gelukkig komt alles dankzij Ab Accountant toch altijd weer goed.
Waarin onze held zijn baas pootje licht, de multiculturele samenleving een handje helpt en een onverwachte wending in zijn carrière een plekje moet zien te geven...
Waarin onze held nachtmerries heeft van de AutoCorrect tool, een functioneringsgesprek halsoverkop verlaat en tot overmaat van ramp iets belangrijks laat liggen op het Instituut.
Waarin onze held een vacature voor het Management Team ontdekt, de bureaus van collega's leegrooft en tot overmaat van ramp een functioneringsgesprek in zijn agenda tegenkomt.
Waarin onze held zijn mail, maar ook zijn werk ontdekt, een vergadering overleeft en zich omkleedt bij de Wibra.
Waarin onze held geconfronteerd wordt met een aantal nieuwigheden, zoals zijn gezin, vrienden maakt op een hete chatsite en waarin het kookcorvee hem ten slotte nekt.
"Wat doet u daar?"
Ik sta achter een hek met scherpe punten erop, bloed aan mijn handen, waarin de bal van mijn zoon.
Ik besluit de waarheid maar op te biechten.
"Ik sta hier achter dit hek."
"Maar waarom?"
Waarin onze held gaat lunchen met Harry Potter, een druk imago nastreeft en een hartstochtelijke liefde voelt opbloeien...
Sinterklaas krabde eens aan zijn bejaarde zak. Hij mocht dan een kindervriend zijn, de kinderen maakten het hem niet makkelijk. Ten eerste gooiden ze met eieren en rotjes naar politie-agenten en -paarden, net alsof Haarlem een soort Parijse Voorstad was. Daar hield de Sint niet van; het idee, dat bij de volgende intocht een scholier rotjes tussen de edele benen van Americo zou gooien, dat idee alleen al!
Waarin onze held kampt met een premenstrueel syndroom, maar dit overwint door tijdens een vergadering brutaalweg het voortouw te nemen, en zich nog net op tijd aan een woedende vechtpartij weet te onttrekken.
Waarin onze held nieuw leven schenkt aan een afgeblazen project, eindelijk kennismaakt met zijn chef, tracteert op rempejek en ten slotte ten prooi valt aan een onverklaarbare babbelzucht.
Waarin onze held feestelijk bedankt voor een confrontatie met zijn dronken chef, en onredelijke angst ontwikkelt voor de koffie-automaat en tot overmaat van ramp ook nog eens vergeet zijn loon af te dragen.
Waarin onze held een erectie tussen zijn schouderbladen voelt, zich opwindt over de filedruk en zich en passant kandideert voor het leiderschap van een brede politieke beweging...
Waarin onze held hoog bezoek aan zijn bureau krijgt, ten prooi valt aan nostalgie bij het zien van een zwart scherm met witte letters en ten slotte verheerlijkt in slaap sukkelt...
Waarin onze held zijn glorieuze entree maakt op de werkplek, maar zijn ogen moet zien af te houden van vrouwenborsten, en waarin hij een kleine boodschap voor het schoonmaakpersoneel heeft.
De VS hebben permanent een oorlog nodig - koud (wapenwedloop), warm (Golfoorlog) of tegen windmolens (War on Terror). Het kwam dus wel heel goed uit dat een voormalig CIA-vriendje met een baard wat vliegtuigen richting Amerika wilde sturen. Bin Laden kreeg meer steun en medewerking dan hij ooit had durven dromen. En waarom?
Waarin we kennismaken met onze held, die een vrij bestaan opgeeft, schouder aan schouder een gebouw bestormt, en in een eenzame lachbui bijna ten onder gaat.
Korte samenvatting: geen zak aan.
Dat er nou doden vallen in Rotterdam, bij de rapwars, is-dat-nou-zóóó-erg? Om het even naar een voor ons relevant referentiekader te tillen, als zeg Nico Dijkshoorn met pak hem beet SunChaser een rapwar gaat beginnen, en daarna spreken ze af op een veldje ergens buiten de ring, en even later is een van de twee columnisten dood... Ja, wat vínden we daar dan van?
Ik ben er al eens binnen geweest. Voor natuurlijke viagra. Was een tip van een collegacolumnist hier op FOK!, ene Danny, die zei dat een bijkomend voordeel van dat spul was dat je ook na je hoogtepunt uren een keiharde erectie hield.
Muggenplaag in Schiermonnikoog. 17-jarige geschept door de trein. Jamin sleept Hema voor het gerecht. We worden steeds dikker. Alles is namaak.
Huntelaar, Bart de Graaff, Patrick Lodiers.
Het schijnt dat je respect moet hebben voor mensen en zo.
Maar waarom maakt men het mij zo moeilijk?
Jump verovert de wereld. Hakkende gabbers herkennen het ergens van. Ska-veertigers ook. Na al dat sekserige gezomp van die glitter R&B is het ook hoog tijd voor iets nieuws, iets fris, iets jumpy's. Iets voor jongens.
Groen Links wil parkeervakken maken voor fietsen met een eigen standaard.
't Staat echt in de krant.
Het is tijd voor kei- en keiharde actie.
Doe mee! Lees verder voor het hoe en wat. Of wat en hoe. Of wat dan ook.
Voor ik op vakantie ging, leek de tweewekelijkse column voor FOK! een schamel lichtpuntje: had ik deze week in Limburg tenminste nog íets te doen. Maar nu ik er ben, vraag ik me af wat ik ook alweer vond van dat ene onderwerp, dat me ook al niet meer te binnen wil schieten.
Pas op: in deze column wordt nogal politiek incorrect van leer getrokken tegen allochtonenbashers.
We moeten spencertjes aan, de haren moeten nat in de scheiding gelegd, de tandjes gepoetst en de handjes boven de lakens. Uiteindelijk vormt dat een bedreiging voor de economische groei. Dat is zo erg nog niet, maar die Calvinistische braafheid is vooral ongelooflijk saai.
Hoe dom en onwetend zijn kiezers ook zijn, Geert Wilders ontpopt zich als een sluwe stemmentrekker, die lak heeft aan de grondvesten van onze democratie.
Nederland is volslagen de weg kwijt! Geen agent, alfahulp of schoolmeester kan zijn gewone werk nog doen, omdat per uitvoerende er twee overbetaalde bureaucraten druk doende zijn hem of haar met planningssystematieken, effectrapportages en persoonlijk ontwikkelplannen van het werk te houden.
Twee weken geleden hebben we de afvalscheiding al neergezet als een onzinnige vorm van quasigoed gedrag, en nu gaat hetzelfde gebeuren met de ontwikkelingshulp. Ook een geval van lijkt goed, is slecht. Dit keer geeft niet de scheikundige analyse dit oordeel een onweerlegbaar karakter, maar handelskennis op vmbo-t niveau. Dus: pak vast pen en papier om al je machtigingen aan Novib Oxfam, Flying Doctors AMREF en al die andere charitas multinationals in te trekken. Stop met geven, gun de derde wereld een toekomst!
Zo, dat is een lekkere titel! De statistieken zullen een historisch dieptepunt laten zien. Maar ongezien de typhus voor de statistieken, en van start met een nieuwe serie. Dit keer niet de binnenwereld van babydoekje en Ikea-meubel, nee: de hele globaliserende wereldeconomie aan gort geanalyseerd... Tijls tips voor het totaal zeg maar. Jetzt geht's los!
Het slot van een serie over apen en apparaten, heel ingewikkeld allemaal, als je de eerdere afleveringen gemist heb zou ik zeggen: laat maar.
Maar het werd herfst en dan mag de campingvader (dit begrip duidt een gescheiden man aan die zo lang maar in de stacaravan gaat zitten; leuk, zo'n verregend weekend met je kinderen...) niet op de camping blijven, want we willen geen trailer trash in Nederland. Dus sluiten we tussen oktober en maart de campings en duwen we de gescheiden sukkeltjes in oktober en masse over de rand richting officieel geregistreerd daklozenkrantverkoperschap. Daar stond ik.
Mijn meisje is weggelopen! Ze is het gedoe met het collectieve bewustzijn en intelligente chimpansees zat, ze wil geen tonnen meer winnen in de loterij, ze wil niet dat ik steeds naar de VS moet.
Ik volgde een tijdje de aanwijzingen van het navigatiesysteem. Maar ik vond het idee steeds raarder dat ik als een onmachtige butler deed wat een aap met de naam Tarzan me had opgedragen; dat, terwijl mijn lading bestond uit een stel chimpansees die binnen een DVD-tje zaten te kijken.
Mijn avonturen in de VS worden steeds absurder. Het is dat ik ze zelf heb meegemaakt... Het goede nieuws: ik erf een vermogen van Heelverhaal.nl Maar er is ook slecht nieuws. Een truck vol slecht nieuws om precies te zijn. Eerdere afleveringen van dit weirde verhaal lees je hier:
http://frontpage.fok.nl/column/auteur/2183
De eerste jaren van het nieuwe millennium lieten een andere confrontatie zien: tussen gelovigen (en dan vooral in Allah) en postmodernen. De kerk was helemaal niet onbelangrijk geworden, het bleek alleen een moskee. De liberale democratie had helemaal niet de wereld veroverd; beelden van steniging volgens de Sharia en beelden van marteling van Irakese gevangenen door Amerikaanse sergeanten deden in brutaliteit niet voor elkaar onder. De War on Terrorism bleek ook echt een oorlog, met alle barbarij en rechteloosheid van dien.
Wat vooraf ging: De nutty professor Heelverhaal.nl (zijn echte naam wil ik niet onthullen) heeft in de VS een koepel gebouwd men een dorp erin van intelligente chimpansees. De chimps zijn zo slim omdat ze profiteren van een collectief bewustzijn dat door ongebruikte geheugenruimte in apparaten wordt gevoed. Heelverhaal.nl laat mij die koepel zien omdat een getuige wil voor het geval hij wordt opgenomen in een gesticht.
Eerdere afleveringen hier:
http://frontpage.fok.nl/column/auteur/2183
In de serie verkiezingscolumns op de frontpage van FOK! is het de beurt aan Mirjam Sterk, CDA. "Politiek is een zaak van doen wat je zegt".
Heelverhaal.nl is een professor in Artificiële Intelligentie die ons lastig valt met zijn weirde theorieën. Nadat hij halsoverkop terug naar zijn werk in LA is vertrokken, besluit ik om hem te volgen. In Amerika laat hij mij zijn bizarre laboratorium zien...
(Het begin van dit hele verhaal lees je hier:
http://frontpage.fok.nl/column/auteur/2183.
We hebben een nieuwe huisvriend, die we onderling Heelverhaal.nl noemen vanwege zijn eindeloze verhandelingen over filosofen en artificiële intelligentie. De man heeft mij uitgekozen om zijn theorie mee te delen, of liever: een verschrikkelijk geheim. Daar ben je dan mooi klaar mee.
Als je het vorige deel gemist hebt: er is een maffe kerel in ons leven gekomen die ons deelgenoot wil maken van een verschrikkelijk geheim. Hij kan nogal uitvoerig vertellen en omdat ik zijn echte naam niet mag noemen houden we het maar bij Heelverhaal.nl; zo noemen we hem hier thuis.
Ow mèn, als je hier op gaat klikken dan ga je een paadje in dat je liever niet had willen inslaan. Maar je hebt maar één leven en je kan het niet overdoen. Je zult de hele dag een zeurderig gevoel houden: dat je weet dat het klopt, maar dat je het liever niet had willen weten. Dat je het niet helemaal weet, maar bijna wel, en dat je het toch liever helemaal niet wil. Klik niet. In godsnaam, ga door met je simpele leven. Ik heb maar 200 mensen nodig die het willen lezen, en waarom zou jij nou uitgerekend die taak op je moeten nemen?
Met wat spuug streelde ik om en om haar tepels tot ze keihard waren. Daarna vonden mijn vingers hun weg naar haar drijfnatte lippen, en draaide plagerig rondjes rond haar pretknobbeltje... "O doe het!" kermde ze, "geef me nog één Tip voor thuis!"
"Oké bitch, je vraagt erom" kon ik nog net hijgend uitstoten en niet veel later dreef ik mijn keiharde...
Nou ja klik gewoon maar en dan lees je het verder allemaal wel.
Help, poëzie op Fok! Ik zal van de admins en andere hotemetoten wel op mijn lazer krijgen, want poëzie is natuurlijk een garantie voor slechte stats. Maar ik laat de stats de stats, de admins de admins, de boel de boel: ik rijm er vrolijk op los! Tevens mijn zwanenzang tussen twee winkelhaken. Ik ga tijdelijk even iets doen waar geld tegenover staat. Dus ik zeg tot zoens in 2007 en bedankt voor je tijd!
Natuurlijk, we zijn verreweg het beste voetballand, maar er kan altijd een moment komen in de knock-outfase van het WK dat je er door een lullige Schwalbe of een onterechte penalty uitvliegt. Alsof het dan nog niet erg genoeg is dat Smeets en Barend en Van Gelder en Van Dorp en de hele Mulder-dynastie contractueel verplicht zijn om door te kwebbelen over de belangrijke wedstrijd Trinidad en Tobago tegen Angola, zien wij ons ook nog voor een heel pijnlijke taak gesteld, namelijk: het oranje bolletje moet van de antenne.
Rijd alstublieft naar de aangegeven route. Ga rechtsaf op de Eerste Van der Helststraat. Ga daar rechtaf. Ga rechtsaf op de Quellijnstraat. Ga daar rechtsaf. Herberekenen. Rijd alstublieft naar de gemarkeerde route. Herberekenen. Maak een u-bocht. Herberekenen. Maak een u-bocht. Herberekenen. Gooi mij alstublieft uit het linker raampje. Rijd alstublieft honderd als u mij uit het linker raampje gooit. Gooi mij daar uit het linker raampje. Rijd dan op goed geluk naar huis.
De Hindernis: bevorderlijk is het Zuid-Westen. Niet bevorderlijk is het Noord-Oosten. Bevorderlijk is het, de grote man te zien. Standvastigheid brengt heil!
Húntelaar, hun-te-laaaaar, huuuuuhn-telaar, Húntelaar, hun-te-laaaaar, huuuuuhn-telaar, Húntelaar, hun-te-laaaaar, huuuuuhn-telaar, Húntelaar, hun-te-laaaaar, huuuuuhn-telaar, Húntelaar, hun-te-laaaaar, huuuuuhn-telaar, Húntelaar, hun-te-laaaaar, huuuuuhn-telaar!!!
Waarom zou het alleen aan geiten en Pim Fortuyn voorbehouden zijn? Wij Christenen en heidenen mogen toch ook best weten hoe het is om door een loverboy gepakt te worden? Daarom, integreer eens terug en neem verkering met een Arabier. Dan wel een Arabierse. Of, als je biseksueel bent, met allebei. Of als je van dieren houdt, met een kameel.
Jaja, juist ArchEnemy, Fok!'s eigen huis-Islamofoob, de arme man die altijd in de verkeerde rij staat op het postkantoor, die beroepsmopperaar met een groot ego, die verdient onze liefde en niets dan onze liefde. Waarom? Lees verder.
Mmfmppppha! Ngngngngnnngnngmmp! Je vingers worden rood, maar hoe je ook aan het lipje trekt, het wijkt niet van het doosje. Als een geile reu op een vruchtbare teef zo vast zit het.
Ik weet het nog niet hoor, of ik daar mijn wel hond van af zou trekken: George Bush. De man weet van bijna niets en 9/11 heeft hij ook vast niet helemaal zelf op zijn geweten, maar ik vraag me af of een paar ambtenaren ontslaan wel genoeg is als de zaak eenmaal goed uit de hand is gelopen.
But hey! Tijls tips voor thuis en de wereldpolitiek, hoe ver kunnen twee zaken uiteen liggen? Oordeel zelf.
Re: Wanbeleid van Stichting Opkikker
Hallo allemaal. Dit stuk tekst vond ik op Fok!
Goede actie. Lees het en mail het door aan al je vrienden!
Groetjes en xx.
ka doeng ka doeng ka doeng doeng doeng ka doeng ka doeng ka doeng ka doeng doeng doeng ka doeng ka doeng ka doeng doeng doeng ka doeng ka doeng ka doeng ka doeng doeng doeng ka doeng ka doeng ka doeng doeng doeng ka doeng ka doeng ka doeng ka doeng doeng doeng ka doeng ka doeng ka doeng doeng doeng ka doeng ka doeng ka doeng ka doeng doeng doeng
Nederland moet simpeler. Alles moet worden afgeschaft. Dan wachten we een half jaartje af waar de doden vallen, en dan verzinnen we wel wat nieuwe, eenvoudige wetjes, een A-viertje volstaat meestal wel. In deze editie van Tijls Tips voor thuis vliegen baby's door de lucht en andere hilarische slapstickeffecten, maar tussen de regels door toch een stiekeme boodschap aan de politiek. En natuurlijk de tip voor thuis, sja, zeg, waar zouden we zijn zonder de tweewekelijkse tip voor thuis. Lezen dus!
Een gratis bonustip: als je op een zondag naar je moeder wilt, fiets even langs het standbeeld van André Hazes. Daar liggen altijd verse boeketjes. Kom je niet met lege handen bij ma aan... En heb je een moeizame relatie met je moeder, helemaal handig, want er staan ook altijd een paar blikjes bier, dus je kunt jezelf wat moed indrinken.
Het standbeeld van Hazes vind je op de Albert Cuyp, niet al te ver van de Van Woustraat. Ik weet natuurlijk niet of dit op de route is, want ik weet niet waar je moeder woont. Zijn de bloemen op, even verder, op het Frederiksplein liggen ook altijd keurige boeketten op de plek waar die man suicide by cop pleegde.
Is het nog betamelijk om kip te serveren? Hoe om te gaan met orale seks vlak voordat je schoonouders binnenkomen en ze je op beide wangen willen gaan zoenen? Wat, als iemand binnenkomt en je leest toevallig net een boekje over The Holocaust, Did It Really Happen? And If It Did, Why Did It Fail? Kun je nog op D66 stemmen en waarom hoef je een babybilletjesdoekje niet al na een keer weg te gooien?
Mèn, wat een hoop vragen. Gelukkig ben ik er voor de antwoorden...
In Nijmegen werden in de jaren tachtig alle vrouwen samengedreven die ondanks de veranderende tijdgeest hardnekkig bleven geloven in de man als onderdrukker. Er circuleerden serieuze plannen om voldoende zaad voor de komende 600.0000 generaties af te tappen (daarvoor is één lozing al voldoende, hadden ze berekend met behulp van de nieuwste biologische inzichten; niettemin werd er gruwend besproken hoe aan dat zaad te komen en wie zich voor dat walgelijke klusje zou moeten opofferen) en daarna voorgoed af te rekenen met het mannelijk geslacht.
Guus Meeuwis heeft het allemaal veel mooier gezongen dan ik het ooit op kan schrijven, dit is een nacht, zoals je die alleen in films ziet... Gelukkig wisten we 's morgens weer dat die roodkanten slip van haar was en dat stuk tentzeil van mij. Het leek me namelijk niet erg gemakkelijk zitten...
Ongelukkigerwijs werden er twee Algerijnse jongens verliefd op haar.
Ai, dat was inderdaad een gemeen luchtje! Sodeknetter, Saddam Hoessein zou er alle Koerden mee hebben kunnen uitroeien! Het meisje viel even flauw en ze kreeg een fantastisch visioen. Onder een kerstboom lag een scala aan dildo's, tarzans en Japanse knikkers uitgestald, zo rijk en overdadig en zo levensecht als dat er allemaal uitzag!
Daar stond ik dan achter een reusachtige kamerplant en er was geen weg terug want ik had al aangebeld. Het was een helse fietstocht geweest met die plant op mijn bagagedrager. Ellen was echt zo'n meisjesmeisje en omdat ik geen verstand had van meisjes en hun rare gewoontes, had ik maar een plant gekocht. In de winkel had ik het principe value for money laten prevaleren boven goede smaak. Size matters, wat ze ook zeggen.
Zoals de geur van aspergesoep je opeens mee terug kan nemen naar het bejaardenhuis waar je vroeger oma moest bezoeken, zo kan een woord als Swingcafé ook een boekenkast aan herinneringen omvertrekken.
Douchen. Lang douchen, want hoe schoner hoe beter. Bovendien, het duurde nog een uurtje of drie voor die tent openging.
Zou ze weer komen?
Marijnissen denkt dat de vreselijke onlusten in de Parijse voorsteden, voor google is het trouwens beter om nu vleselijke lusten in Parijse onderbroeken te typen, maar goed, dat die naar Nederland overslaan. Jaaaaah! Gaaaaaf! Willen we hier ook! Maar wat denk je? Onze allochtonen zijn er weer te beroerd voor. Daarom, Arnhem, dit is de kans om jezelf in het brandpunt van het wereldnieuws te plaatsen, Klarendal: brand!
We zaten in de Stokvishal, en zo rook het er ook. Het was in die tijd gewoonte om per duizend bezoekers slechts één verstopt urinoir in te plannen, de ruimte vol te gooien met rottende matrassen en de muren te bekladden met vage protestkreten. Pas in de jaren tachtig kwam men erachter dat het ook anders kan, en als je nu op Lowlands komt leggen ze een chocolaatje op je kussensloop en is er altijd genoeg Edet Vochtig voorhanden op de ruim bemeten toiletten. Met andere woorden, de muziekscene is er flink op vooruitgegaan.
Het mooie van Eelco is dat alles wat in hem woedt, al dat vuur en al dat geweld, er maar heel mondjesmaat uitkomt. Hij weet er geen blijf mee, lijkt het. Strenge Friese ouders, je gedraagt je maar en anders klappen, maar intussen vuur en vlam, hopfalderie goddamnit yeah! Daarom vallen vrouwen ook zo snel voor Eelco. Natuurlijk, zijn natgeregende-hondjesuiterlijk werkt mee, maar het is toch vooral die combinatie van een helse innerlijke strijd en een heel beschaafd gedrag.
Ik heb meegemaakt dat er een lekkere vette dikke witte lijn op een blinkend schoon spiegeltje lag te wachten, en dat het Arnhems meisje zei: laten we eerst gaan vrijen anders duurt het weer zo lang voor je klaarkomt, maar nog nooit heb ik meegemaakt dat een Arnhems meisje zei: goeie trip op die paddo's en je pik gaat zalig heen en weer in mijn druipende grotje, maar laten we nu eerst maar eens de plaat omdraaien.
Vergeleken met Eelco, die in zijn krakerspand twee willige meisjes, een injectiespuit vol crack en een onanerende zwerver tegelijk moest zien bezig te houden, waren mijn eerste pasjes op het glibberige pad van de liefde nogal wankel. Mijn eerste verkering, Suzie, liet me alle hoeken van haar bedje zien. Maar dat ene, daar was ze nog niet aan toe. Ik wel uiteraard, want het scheen nogal lekker te wezen.
Dido en Ingrid zichtbaar kokkend het onderwerp toch gaande houden. Sensatie die je hebt bij bepaalde Franse Kazen, stinken echt naar de ongewassen flamoezen van nonnen van 92 en toch hapjes van willen nemen de hele tijd. Zo lijmen ze Rob ook om maar bezig te blijven over het been. "Dat zeg ik, ook in de disco is het een handicap, laat staan natuurlijk als ik in de rest van mijn leven er nog in slaag een meisje te versieren. Wat me wel gaat lukken hoor, ooit. Maar als zo'n meisje dan denkt owowow, die is echt keihard, heeft zij mijn tweede been te pakken in plaats van mijn derde."
Wat hadden ze Bridget geschminkt zeg! Ze leek wel een doodshoofdaapje! Was dat een of andere brute grap? Of een weddenschap van de schmink, dat ze haar nóg lelijker konden krijgen dan Ruud de Wild? Ze zag er uit als alsof ze vier etmalen opgesloten was geweest in een Cambodjaans bordeel, zonder eten en een moyenne van vier militairen per uur.
Bij een Rasthof had ik me een soort luxe sanatorium voorgesteld, overal zinnelijke leren banken met schaars geklede Duitse kamermeisjes erop, die loom hun wijsvinger tussen hun lippen zouden bewegen en mij zouden vragen: möchten Sie etwas langweilig mit mir unternehmen? (Maar dan met correcte naamvallen en zo.)
Ik probeerde het beeld te verdringen. Paul die daar achter dat raam stond te dansen met een blote Keetje. Zou hij ook puisten op zijn piemel hebben? Ik hoopte het maar, anders zou Keetje nog op het idee komen die piemel toe te laten tot haar lichaamsopeningen... Maar evengoed, puisten of niet, zolang hij ze niet op zijn ogen had kon hij alles zien zeg maar, van heel dichtbij. En ik, als ik maar op het goede moment op de goede plaats was geweest, had door het raam ook nog alles kunnen zien...
Stel, zo'n sportschooltype is net romantisch aan het zoenen met zijn meisje, je kent ze wel zo'n delletje met van dat extensiehaar en een roze Vespa, hij heeft net een paar duizend euro opslag gekregen of een erfenis of zo, de zon schijnt maar het is ook weer niet te heet, en het sportschooltype heeft die morgen nog heerlijk geneukt met zijn vespameisje, er is dus geen sprake van opgekropte seksuele energie. En stel het sportschooltype staat bovenop zo'n tegel met zo'n lieveheersbeest erop. Dan nog.
Geachte aanwezigen, familie, collega's en vrienden van Henk, figuranten.
Nog zo kort na het afscheid dat wij hebben moeten nemen van Henks moeder, onze dierbare, eh, kom hoe heet ze, nou ja Henks moeder dus, zijn we al weer onder zulke verdrietige omstandigheden bij elkaar. Gezellig ook wel eigenlijk. Persoonlijk geloof ik niet in de hemel. Maar als er een is, dan denk ik niet dat Henk er thuis hoort.
Mijn gedachten dwalen af naar het afgelopen studiejaar. Hoe ik mij verzet heb tegen de intervisie, terwijl ik -achteraf gezien- me de moeite had kunnen besparen omdat er in totaal ongeveer drie bijeenkomsten zijn dóórgegaan. En hoe ik me dapper door mijn stage op de Karrekiet heen heb geblunderd, en verdomd, begin deze week opeens het idee had dat ik het ooit nog wel eens ga leren, een horde onopgevoede koters temmen opdat ze zich kunnen verdiepen in roze toren, bruine trap en aluminium dildo.
Elk verhaal heeft een climax nodig. Ook in 'Word leraar zeiden ze', een spannend feuilleton dat elke donderdag op Fok! verschijnt, is er voorzien in een grootscheepse apotheose. Het goede nieuws: juist in aflevering 11 maken we deze mee. Maar nieuwkomers moeten eerst snel even aflevering 1 tot en met 10 lezen, die ze hier kunnen vinden:
http://frontpage.fok.nl/column/author/2183. Vaste lezers hebben geen cockteasing intro nodig. Wel kan ik de titel van deze aflvering vast verklappen: Iets over de beperkte bevoegdheden van de dierenambulance.
Het doet je denken aan een staking bij de uitvaartcentra, stapels kadavers die langzaamaan beginnen te walmen, de massa rouwenden groeit aan, maar hun verdriet wordt overwonnen door walging, de geur van het overschot is teveel, het kán niet langer zo, de brand erin - maar wacht! Onze dierbare overledenen, daar gaan we toch niet mee om als huisvuil of pluimvee?
Wat vooraf ging: http://frontpage.fok.nl/column/author/2183
Toen 'moeder' echt goed blauw was, zei ik tegen Henk: "Ik geloof dat dit het moment is om afscheid te nemen." En toen ik hem zag, de koude hand van zijn moeder in zijn knuist geklemd, een beetje onhandig schokschouderend omdat hij nog steeds niet kon huilen, toen welde een enorm gevoel van blijheid in mij op. Het was op dat moment even, alsof God in ons midden was. Ik drukte op een knop.
Wat vooraf ging staat hier:
http://frontpage.fok.nl/column/author/2183
"Sjongejonge, wat een wereld. Waar moet dat heen met de normen en waarden?" Ze drukte haar Marlboro Light uit in de eendenleverpaté, die onaangeroerd was gebleven.
De ober kwam en Therèse zette haar handtekening. "Kom, lopen jullie maar vast naar de auto. Ik moet nog even plassen."
"Ik ook," zei Marieke.
Daar stond ik dan met Henk.
Wat vooraf ging: mijn vriendin Marieke is getrouwd met Henk, maar Henk heeft een rijke moeder dus ze moet eerst even erven voor ze kan scheiden. Intussen doe ik pabo. Meer in het columnarchief.
Zeeuwen wonen in bunkers en vangen oesters met grote netten, die wel honderd kilo wegen maar die ze dragen alsof het een halfje gesneden is. En Zeeuwinnen hebben tientallen jute rokken aan, en dan nog eens een wild schaamhaarwoud waar een niet-Zeeuw onherroepelijk in verdwaalt, dit om ongewenste rassenvermenging te voorkomen.
Wat vooraf ging: ik doe de pabo en wacht op het overlijden van de schoonmoeder van mijn clandestiene vriendin. Kerstmis vieren we in Zeeland. Zie ook deel 1 t/m 6 in het column-archief.
Ik zie een assessor de klas binnenkomen, ze mept de achterkant van haar hand een paar keer venijning tegen de scoringslijst, likt aan de punt van haar harde potlood, en gaat zitten. Kaarsrecht. Ze maakt een aantekening, met haar harde potlood, dat zie ik met de ogen in mijn rug. Ik verlang hevig naar een veilig klimaat waarin veiligheid gerealiseerd wordt, zoals de smerige lakens van mijn bedje en de welkome schoot van mijn collega-stagiaire die hier maar een paar lokalen verderop haar bevallige best staat te doen.
Wat voorafging: ik doe de pabo en heb iets gekregen met een klasgenoot maar die kan niet scheiden want haar schoonmoeder is rijk en leeft nog. Eerst moet ze erven. Zie ook de oude columns.
Ik zit altijd achteraan. Het leukste aan examen doen vind ik namelijk dat ik om me heen kan kijken naar volslagen wanhopige sukkeltjes die wild in de rondte aan het gokken zijn. Daar heb ik meestal tijd genoeg voor, want examens zijn niet moeilijk.
Vroeger vonden meisjes altijd dat ze zo goed met me konden praten. Terwijl ik alleen maar droomde van heel hard en heel lang recht op en neer. Daarna vonden meisjes mij schattig, terwijl ik juist heel stoer wilde zijn en een beetje gevaarlijk. En tegenwoordig vinden meisjes mijn gloeiende genotsknots, mijn geile knalhard opgepompte maxi-erectie een gráppig gezicht.
Wat vooraf ging: ik ben aan het zij-instromen en heb verkering gekregen met Marieke uit mijn pabo-klas. Maar die is getrouwd met een echte man. Een en ander is na te lezen in het columnsarchief:
http://frontpage.fok.nl/column/all
Zijn tweede zin was: 'Ik ga je vermoorden.'
Wo. Moest ik dat serieus nemen? Meneer Hans van Wieren was toen dit gebeurde net neergeschoten door een leerling van het vmbo.
Leraar, elke dag anders. De ene dag leef je nog, de volgende dag niet meer. Ik had even geen tekst.
Wat vooraf ging: ik ben gaan zij-instromen en ik heb een stageplek geregeld op de school tegenover mijn huis. Mijn klasgenoot Marieke loopt daar ook stage, en haar man Harry, nee Henk, werkt er als meester. Lastig detail is dat ik verliefd ben op Marieke. Ingewikkeld? De vorige aflevering staat hier:
http://frontpage.fok.nl/column/2849
En in mijn kruis werd het langzaam warm en nat, ik hoop in het hare ook, maar toen werd het zelfs heet en nat, en toen keek ik ernaar en toen zag ik dat er een grote donkerbruine vlek op mijn broek zat. En dat mijn koffiekop leeg was.
Nu moet je weten dat ik nooit besneden ben.
Wat vooraf ging: ik ben aan de pabo begonnen, ondanks een middelbare leeftijd van heb ik jou daar. Ik ben een medestudent tegengekomen, ze heet Marieke. Een en ander is na te lezen:deel 1:
http://frontpage.fok.nl/column/2811 en deel 2:
http://frontpage.fok.nl/column/2833
Wat vooraf ging (trouwens hier te lezen:
http://frontpage.fok.nl/column/2811) is kort gezegd dat ik om onduidelijke redenen aan de pabo ben begonnen en een heel mooi meisje ben tegengekomen, wat goed uitkwam omdat ik net een nare scheiding achter de rug had en een midlife crisis. Ze heet Marieke. Het meisje, niet de crisis.
In deel 2 neemt het avontuur een zeer onverwachte wending én diepen we het karakter van de hoofdpersoon nog even uit. Klikken dus maar met die muis op die twee pijltjes. (Die staan hieronder.)
Ik keek het mooie meisje naast me aan. Ze keek bezorgd. Ik zou mijn hoofd op haar schoot willen vleien, en schreien tot de morgenstond en alles willen vertellen en ze zou het zout van mijn tranen proeven en misschien zou een en ander dan uitdraaien op anale seks.
Maar voor ik antwoord kon geven was de macho terug.
©1999-2012 FOK! INTERNET SITES | algemene voorwaarden
