Vakantie, ik heb nog vakantie.

Waar begin je?

Aangetroffen in mijn dummy.

Geslaagd.

Een wat weemoedig gestemde brief vandaag. Het zal met mijn weemoedige stemming te maken hebben.

Crash of niet, halsstarrig zetten wij onze briefwisseling voort, ongehinderd door hagel wind of regen.
Deel vier van onze jonge briefwisseling.

Vandaag helaas geen inleiding...

Een doodgewone zaterdagavond, uit mijn raam.

Ik heb besloten Nils en Natascha maar weer eens gezelschap te gaan houden in het column-hoekje van fok.

De meeste mensen zullen wel weten wat ckv is. Voor de rest zegt de naam Culturele Kunstzinnige vorming genoeg, hoop ik.
Nou moeten wij voor dit enorm nuttige vak verslagen schrijven over culturele gebeurtenissen. Toneelstukken, films, Museumbezoekjes etc. Ik heb deze kans om het vak belachelijk te maken met beide handen aan gegrepen en dat heeft mij helaas een zondag gekost. Omdat ik jullie toch niet van mijn wekelijkse stukje wilde onthouden, heb ik besloten om mijn verslag hier ook maar neer te gooien.

Sjah... raam.

Na lange tijd heb ik de digitale pen toch maar weer opgepakt. Dit keer een wat impressionistischer column. Het is absoluut niet mijn stijl, maar ik hoop dat het nog ergens op lijkt.

Ja, het werd weer eens tijd, sterker nog, dat werd het twee weken geleden al. Ik heb een sterk probleem met verantwoordlijkheden, dat blijkt. Zelfs degene die ik mij zelf op leg. Maar mijn derde is af en ik gun mijzelf weer iets meer dan een week om een nieuw onderwerp te bedenken.

Jaja, mijn tweede wekelijkse column is al weer laat. Wen er maar vast aan, want het wordt alleen maar erger.
Het ruwe, rationele leven is weer begonnen, geen tijd en plaats meer voor idealisme, geen a-commerciële jaarovergangen, maar de harde werkelijkheid.
De eerste week.

Ik heb besloten de knoop door te hakken en gebruik te maken van de reorganisitiestress waar fok! momenteel in verkeerd, door geheel onverwachts een column te starten.
Woon ik dan soms in een exotisch land? Of heb ik een boeiend leven en een hartstochtelijke relatie?
Nee, ik moet jullie teleurstellen.
Het enige wat ik heb is een aantal complimentjes over mijn schrijfstijl van leraren. En nu ik
Maar ik heb de stap toch maar gemaakt. Dus, lees en huiver.

Jep, als je op de één of andere morbide manier geobsedeerd bent door de de 16-jarige adonis that is me, klik dan door.