Nog niet eens zo heel veel jaren geleden kopten de kranten regelmatig over ‘Lucky Ajax’. Ik herinner me dat vooral de Sp!ts een goed resultaat van Ajax vaak op die manier simpel kon verklaren: geluk. Ook vrienden van me gooiden het vaak op de factor geluk. Tot mijn grote ergernis, want ik ben een Ajacied en vond het eerder kwaliteit dan geluk. Maar ik hield me in, want mensen die tegen Ajax zijn, daar valt niet mee te discussiëren over voetbal.

Een maand geleden schreef ik de column ‘De beste pijltjesgooiers’, over het WK darts van de PDC, een van de twee dartbonden. Op dit moment is het andere WK bezig, dat van de BDO. Het toernooi dat Nederland aan het darten bracht, dankzij de successen van Raymond van Barneveld. Tegenwoordig heeft het BDO WK echter een stuk minder glans: de beste spelers zitten nu bij de PDC en de gemiddelden liggen daardoor een stuk lager dan bij de PDC. En bij die iets mindere pijltjesgooiers vallen de Nederlanders in positieve zin op.

Er zijn veel helden in de sport en even zovele heldenverhalen. Een van die verhalen wordt momenteel geschreven.

Je kent ze wel, die leuke oude filmpjes van autoraces anno 1950. Waarin de coureurs in hun fraai vormgegeven auto's langs levensgevaarlijke parcoursen scheurden. Zo nu en dan verloor een chauffeur de macht over het stuur. Of er was een botsing. Vaak kwamen de brokstukken dan tussen het publiek terecht, met alle verschrikkelijke gevolgen van dien.

Met een nieuw jaar begint er ook een nieuw sportjaar, en 2012 belooft wat dat betreft een fantastisch jaar te worden. Natuurlijk zijn er de gebruikelijke evenementen als de Grand Slams in het tennis, de Tour de France en alle voetbalcompetities. Maar 2012 zal toch vooral in het teken staan van twee grote evenementen: het EK voetbal en de Olympische Spelen. Als neutrale sportfan kijk ik daar erg naar uit, maar als Nederlander zie ik het wat pessimistischer in.

Daar zat ik dan. Lekker onderuitgezakt op de bank. Kopje koffie naast me op het bijzettafeltje. Voeten op het voetenbankje. Eredivisie Live op via het programma SopCast op de pc en het beeld was goed dit keer. Geen schokkende beelden. 

Jacques Nieuwlaat noemde Phil Taylor afgelopen week de beste pijltjesgooier ter wereld. Dat vond ik eerst wat denigrerend klinken, maar hij is het natuurlijk wel. En dat is knap, want darts is een echte sport. Helaas denken heel wat mensen daar anders over en is darts voor velen nog altijd een kroegsport voor bierdrinkers met dikke buiken. Fysiek is het inderdaad niet het zwaarst, maar toch: heel wat darters hebben 7 uur per dag getraind voor het WK dat nu aan de gang is. En mentaal is het nog zwaarder.

Er waren eigenlijk maar drie dingen die niet moesten gebeuren tijdens de loting voor EURO 2012 van afgelopen vrijdag. De poulefase in Oekraïne afwerken zou vervelend zijn voor de afreisende fans, en Portugal en Duitsland waren de enige twee landen die ik liever niet bij Nederland in de poule wilde zien. We weten allemaal wat er uiteindelijk uit kwam: Marco van Basten en Zinedine Zidane zorgden ervoor dat we de poulewedstrijden in Oekraïne spelen, en dat Portugal en Duitsland wél bij Oranje in de poule zitten.

Cruijff, of Van Gaal? Jonk en Bergkamp, of minder voetbalervaring op De Toekomst? Cruijff, of de rest van de Raad van Commissarissen? De hele week ging het in de voetbalwereld over weinig anders, en vandaag werd erover vergaderd door de ledenraad van Ajax. Er zal gekozen moeten worden, want Jonk heeft duidelijk aangegeven wat er gebeurt als Van Gaal daadwerkelijk wordt aangesteld bij Ajax. Vandaag werd er echter nog niet gekozen, waardoor de soap maar voort blijft duren.

We herinneren ons nog de zinderende finale van Nederland tegen Cuba. We wonnen! Wereldkampioen. Ik wist het zeker, er zou een grandioze huldiging komen. In Amsterdam. Heel snel na het binnenhalen van het kampioenschap. Met een rondvaart. En dan op het Museumplein. Maar nee hoor. Niks.

Rechtdoor, een bocht van 180 graden naar links, weer rechtdoor, wel even van baan wisselen (dat schijnt best belangrijk te zijn), nog een bocht van 180 graden naar links en weer rechtdoor. Enzovoort, enzovoort. Steeds maar weer hetzelfde rondje over het ijs. Zo denken sommige mensen over schaatsen. Zij hebben afgelopen weekend vast niet gekeken naar het NK Afstanden in Thialf, Heerenveen. Ik wel, en ik heb genoten.

De finale van het WK rugby was spannend. Favoriet Nieuw-Zeeland kon maar geen afstand nemen van de hardwerkende Fransen, die met name in de tweede helft de duels niet schuwden. Ik vond het een wonder dat al die harde klappen geen slachtoffers opleverden. En toen kwam onderin beeld een kort nieuwsbericht langs: “Motorcoureur Marco Simoncelli (24) is overleden na een crash in de MotoGP van Maleisië.” Blijkbaar een harde klap, met een slachtoffer.

“Meedoen is belangrijker dan winnen.” Zo luidt, al sinds mensenheugenis, de olympische gedachte. Voor veel sporters klopt die gedachte ook: in vrijwel elke sport is meedoen aan de Olympische Spelen het ultieme doel. Door de kwalificatie-eisen van het IOC betekent deelname namelijk dat je tot de allerbeste sporters ter wereld behoort. Maar door extra eisen van het IOC en verschillende nationale olympische comités, bestaat de kans dat niet in elke sport alle toppers meedoen. Gelukkig zorgde het internationaal sporttriunaal CAS afgelopen week voor een stap in de goede richting.

Vandaag was de elitewedstrijd voor mannen op het WK wielrennen in Kopenhagen. Met nog 4,5 kilometer te gaan begon Mart Smeets vast met de samenvatting van de dag. Het was duidelijk dat het peloton afstevende op een massasprint en hij vond het een mooi moment om zijn mening de Nederlandse huiskamers in te slingeren. Daar is het overigens altijd een mooi moment voor, voor de mening van Mart Smeets. Hij noemde het een “kleurrijk wereldkampioenschap”. Wat ik vandaag heb gezien, was echter allesbehalve kleurrijk.

Voor mijn column van vandaag had ik voor veel onderwerpen kunnen kiezen. Zo was er deze week weer een hoop gedoe in Amsterdam rondom de Raad van Commissarissen bij Ajax. Of had ik een vooruitblik kunnen werpen op het aankomende wereldkampioenschap wielrennen. Maar ergens in mijn achterhoofd was een artikel blijven hangen over Mihai Nesu, ex-voetballer.

Het is alweer 10 jaar geleden. Zo lang, maar ik herinner het me als de dag van gisteren. De ontzetting, het verdriet, de vraag wie hier verantwoordelijk voor was, en natuurlijk de verschrikkelijke beelden. De volgende dag stonden de kranten vol met niets anders dan het drama dat zich een dag eerder af had gespeeld. Iedereen had het erover, en iedereen dacht hetzelfde: dit mag nooit meer gebeuren.

Arsenal had het er maar druk mee, afgelopen woensdagavond. Enkele uren voor de transfer deadline waren nog steeds niet de juiste opvolgers voor de vertrokken Cesc Fàbregas en Samir Nasri gevonden. Om elf uur, een uur voor de deadline, kwam dan alsnog een (gewenste) versterking in de naam van Mikel Arteta.

“We werden dagelijks in de zaal gekleineerd en uitgescholden. Het was nooit goed genoeg voor hem.” Dit zei Suzanne Harmes afgelopen woensdag bij Knevel en Van den Brink. Ze zat daar samen met haar vroegere collega Gabriëlla Wammes om te vertellen over de, naar hun zeggen, psychische mishandeling door Frank Louter, de turncoach uit hun jeugd. Na het hele verhaal te hebben gehoord geloof ik niet dat er sprake is geweest van mishandeling.

Robin van Persie, Wesley Sneijder, John Heitinga, Dirk Kuijt, Klaas-Jan Huntelaar en Georginio Wijnaldum hebben meerdere dingen gemeen. Sinds gisteren kan je er nog één bijschrijven. Ze deden gisteravond mee in het doelpuntenfestival tegen voetbaldwerg San Marino. Nederland verpulverde het landje met maar liefst 11-0, waarmee ons land meteen de grootste zege ooit boekte.